καθικνέομαι
καθικνέομαι, to come down to
Could not find καθικόμενον in Logeion dictionaries.
καθικόμενον aorist middle participle masculine accusative singular, aorist middle participle neuter nominative singular, aorist middle participle neuter vocative singular, aorist middle participle neuter accusative singular of καθικνέομαι
καθικνέομαι, fut. -ίξομαι Plb. 5.93.5, etc., dub. in IG 5(2).4.13 (Tegea, iv B.C.): aor. -ῑκόμην (v. infr.): pf. part. καθιγμένον Hsch.:—
- come down to: in Hom. only metaph., reach, touch, με μάλιστα καθίκετο πένθος ἄλαστον Od. 1.342, μάλα πώς με καθίκεο θυμὸν ἐνιπῇ thou hast touched me nearly, Il. 14.104; later, of any down-stroke, κάρα . . κέντροισί μου καθίκετο came down upon my head, S. OT 809; εἰς ὅλμους κ. ὑπέροις Paus. 5.18.2: abs., ἐπανατεινάμενος τὸ ξίφος καθικνεῖται Parth. 8.9: generally, take effect, Phld. Mus. p.85 K.; attack, affect, τῆς ὀπτήσεως καθικνουμένης καὶ ἐξατμιζούσης τὸ τροφῶδες Ath.Med. ap. Orib. 1.9.1: freq. in Prose, c. gen., κ. τῆς πηγῆς Paus. 7.21.12; κ. τῆς ψυχῆς reach or touch it, Pl. Ax. 369e; ἡμῶν ὁ λόγος καθίκετο Luc. Nigr. 35; ἡ ὕβρις οὐ μετρίως μου καθίκετο Id. Tox. 46; κ. τινὸς πικρότατα Ael. VH 14.3; κ. τινὸς σκύτεσι, κονδύλῳ, strike one with a strap, etc., Plu. Ant. 12, Alc. 7.
- 2 κ. τῆς ἐπιβολῆς attain oneʼs purpose, Plb. 2.38.8, cf. 4.50.10; ποιεῖν [πόλιν] τηλικαύτην ἡλίκην καὶ τειχίζειν ἐπιβαλλόμενοι καθίξονται they will succeed, Id. 5.93.5.
- 3 κατικόμενον, τό, that which comes to one, oneʼs share of an inheritance, IG 9 (1).334.30 (Locr., v. B.C.).
καθ·ικνέομαι-οῦμαι (f. καθίξομαι, ao. 2 καθικόμην) [ᾰ]
1 atteindre, toucher : κάρα, Soph. O.R. 809, frapper la tête ; fig. θυμόν, Il. 14, 104, toucher le cœur ; με καθίκετο πένθος, Od. 1, 342, la douleur m’a atteint ; plus souv. avec le gén. : τινος, Plat. Ax. 369e ; Luc. Nigr. 35, etc. toucher, atteindre qqn ou qqe ch. ; τινός τινι, Plut. Ant. 12, etc. toucher ou frapper qqn de qqe ch. ||
2 fig. parvenir à, gén. Pol. 2, 38, 8 ; abs. Pol. 5, 93, 5.
καθικνέομαι, (ἱκνέομαι), hinabkommen, hingelangen, treffen, bes. schmerzlich berühren ; πένθος καθίκετό με, Leid traf mich, Od. 1.342 ; μάλα πώς με καθίκεο θυμὸν ἐνιπῇ, gar sehr trafst du mir die Seele mit dem Vorwurfe, Il. 14.104 ; ähnl. Soph. κάρα διπλοῖς κέντροισί μου καθίκετο O.R. 809 ; gew. c. gen., τοῖς δυναμένοις καθικέσθαι τῆς ψυχῆς, die Seele treffen, rühren, Plat. Ax. 369e ; vgl. Luc. Nigr. 35 ; κονδύλῳ καθικόμενος αὐτοῦ Plut. Alc. 7, u. a.Sp., leiblich u. geistig Einen antasten, schelten, βακτηρίᾳ καθικνεῖταί τινος Sext.Emp. adv.log. 1.188 ; – erreichen, erlangen, τῆς προκειμένης ἐπιβολῆς Pol. 2.38.8, τῆς ἀρχῆς 6.35.5, τῆς προθέσεως 4.50.10.
†καθικνέομαι
[καθ-, κατα- 5.]
2 sing. aor. καθίκεο Il. 14.104.
3 sing. καθίκετο Od. 1.342.
- 1
Of a speaker, to touch, affect, bring something home to (a hearer): μάλα πώς με καθίκεο θυμὸν ἐνιπῇ Il. 14.104.
- 2
Of a feeling, to come upon, seize, affect: μάλιστά με καθίκετο πέκετο πένθος Od. 1.342.
- 1
καθικνέομαι , aor. καθῑκόμην: reach, touch, Od. 1.342, Il. 14.104.
καθικνέομαι
fut. -ίξομαι
aor2 -ῑκόμην
- Dep., to come down to: metaph. to reach, touch, με καθίκετο πένθος Od.; καθίκεο θυμόν hast touched my heart, Il.; κάρα μου καθίκετο came down upon my head, Soph.