καταπαύω

κατα-παύω, poet. καππαύω Pi. N. 9.15, B. Scol.Oxy. 1.2:—

• put an end to, stop, κατέπαυσα θεῶν χόλον Od. 4.583; μηνιθμὸν καταπαυσέμεν (Ep. fut. inf.) Il. 16.62; πόλεμον καταπαυσέμεν ἀνδρῶν 7.36; νεῖκος κ. Hes. Th. 87; τὴν ναυπηγίην Hdt. 1.27; νόσους A. Supp. 586 (lyr.); λιγυρὰν γᾶρυν B. l.c.; αἱμορραγίαν Gal. 16.777; bring to a close, τὸν λόγον Plb. 2.8.8; τὸ σύγγραμμα Phld. Po. 5.26; κ. τὸν πρῶτον λόγον εἰς . . conclude the first section and proceed to . ., Olymp. in Mete. 78.9:— Med., πόνους -παυόμενοι E. Hel. 1154 (lyr.):—Pass., -παύεται τὰ ἀρρωστήματα τοῖς τῶν ἰατρῶν εὑρήμασι D. 26.26.
• • II c. acc. pers., put an end to, i.e. kill, τάχα κέν σε . . ἔγχος ἐμὸν κατέπαυσε Il. 16.618; σοῦ κ. τὰς πνοάς Ar. Av. 1397.
  • • 2 make one stop from a thing, hinder, check, μιν καταπαύσῃ ἀγηνορίης ἀλεγεινῆς Il. 22.457; παῖδας καταπαυέμεν ἀφροσυνάων Od. 24.457; so κ. τινὰ δρόμου Pl. Plt. 294e: c. part., κ. ταύτην λαλοῦσαν Men. 66.5: c. acc. only, keep in check, τινα Od. 2.244 (cf. 168), Il. 15.105.
    • 3 depose from power, κ. τινὰ τῆς ἀρχῆς, τῆς βασιληΐης, Hdt. 4.1, 6.64; τοὺς τυράννους Id. 5.38, cf. 2.144, 7.105; Μούσας depose them from their honours, cease to worship them, E. HF 685 (lyr.):—Pass., τῆς βασιληΐης κατεπαύσθη Hdt. 1.130, cf. 6.71.
    • • b put down, τὴν ἑωυτοῦ ἀρχήν Id. 1.86; τὴν Κύρου δύναμιν ib. 90; δῆμον Th. 1.107; τοὺς τετρακοσίους Id. 8.97; τιμὰς ἐνέρων E. Alc. 31 (anap.).
  • III Pass. and Med. (fut. -πᾰήσομαι PMag.Lond. 121.916), leave off, cease, Ar. Eq. 1265; λόγος κ. ἐν . . Pl. Phlb. 66c: c. part., οὐ -παήσεται ἐρχομένη PMag. l.c.
  • IV Act. used intr. like Med., μολπᾶν δʼ ἄπο . . καταπαύσας πόσις . . ἔκειτο E. Hec. 918 (lyr., s. v.l.); εὐημερῶν κατάπαυσον rest while you are well off, Com.Adesp. 110.8, cf. LXX Ge. 8.22, al.; κ. τοῦ πορευθῆναι ib. 3 Ki. 12.24.

καταπαύω, (παύω), aufhören machen, beendigen, stillen, besänftigen ; χόλον θεῶν Od. 4.583, wie Eur. Med. 172, μηνιθμόν Il. 16.62 ; πόλεμον 7.36 ; νεῖκος Hes. Th. 87 ; auch von Personen, hemmen, im Zaume halten, hindern, Od. 2.168, 244, Il. 15.105 ; τάχα κέν σε ἔγχος ἐμὸν κατέπαυσε, hätte dich zur Ruhe gebracht, Il. 16.618 ; τινά τινος, machen, daß Einer wovon abläßt, ihn wovon abbringen, z.B. τινὰ ἀφροσυνάων, ἀγηνορίης ἀλεγεινῆς, Il. 22.457 ; Od. 24.457 ; καππαύει δίκαν Pind. N. 9.15 ; τίς γὰρ ἂν κατέπαυσεν Ἥρας νόσους ἐπιβούλους, wer hätte sie bewältigt, Aesch. Suppl. 581 ; οὔπω καταπαύσομεν μούσας Eur. Herc.Fur. 685 ; Ar. Av. 1397, Pax 739 ; in Prosa, τὴν ναυπηγίαν Her. 1.27, ἀρχήν 1.86 ; geradezu absetzen, τυράννους 5.38 u. öfter ; pass., Δημαρήτου καταπαυσθέντος διεδέξατο τὴν βασιληΐην 6.71 ; καταπαῦσαι τῆς ἀρχῆς μήδους 4.1, Δημάρητον τῆς βασιληΐης 6.64, pass. 1.130 ; δρόμου Plat. Polit. 294e ; Xen. Cyr. 8.5.25 ; τὸν λόγον, aufhören zu sprechen, Pol. 2.8.8 ; Ath. oft u. a.Sp.; – εὐημερῶν κατάπαυσον p. bei DS. 12.12.
Med., aufhören, ausruhen, Ggstz ἄρχομαι, Ar. Eq. 1264 ; aber auch = act., πόθους, stillen, Eur. Hel. 1153.

καταπαύω

[κατα- 5.]

• • 1

    To put a stop to, bring to an end : πόλεμον καταπαυσέμεν Il. 7.36.

    To lay aside (wrath) Il. 16.62.

    To appease (wrath) Od. 4.583.

  • 2

    To put a stop to the activities of, lay restraint upon (a person) : ζῆνα Il. 15.105. Cf. Od. 2.168, 241 (v.l. κατερύκετε), 244.

    Contextually, to kill, slay : ἔγχος κέ σʼ ἐμὸν κατέπαυσεν Il. 16.618.

  • 3

    To stop or restrain from.

    With genit. : ἀγηνορίης μιν Il. 22.457. Cf. Od. 24.457.

καταπαύω

• 1bring to an end κρέσσων δὲ καππαύει δίκαν τὰν πρόσθεν ἀνήρ N. 9.15 med., come to an end, τί κάλλιον ἀρχομένοις ἢ καταπαυομένοισιν ἢ βαθύζωνόν τε Λατὼ ἀεῖσαι; fr. 89a. 1.

καταπαύω , fut. -σω, aor. κατέπαυσα, subj. -παύσομεν: put an end to, quell; of persons and w. gen. of separation, silence, stop in anything (ἀγηνορίης, ἀφροσυνάων), Il. 22.457, Od. 24.457; ironically of killing, Il. 16.618.

καταπαύω poet. καπ-παύω fut. σω Epic inf. -παυσέμεν

• • Ito lay to rest, put an end to, Hom., Hdt.:— Mid., Eur.
  • IIc. acc. pers. to lay to rest, i. e. kill, Il.
  • • 2to make one stop from a thing, hinder or check from, c. gen., Hom.:—and c. acc. only, to stop, keep in check, Hom., Hdt.
    • 3like καταλύω, to put down or depose from power, κ. τινὰ τῆς ἀρχῆς, τῆς βασιληΐης Hdt.; κ. τοὺς τυράννους Hdt.:—Pass., τῆς βασιληΐης κατεπαύθη Hdt.
    • • bto put down, τὴν Κύρου δύναμιν Hdt.; τὸν δῆμον Thuc.
  • IIIPass. and Mid. to leave off from, cease from, τινος Hdt., etc.
  • • 2absol. to leave off, cease, Ar., etc.
    • 3the Act. is also used intr. like Mid., Eur.