About Report a problem

Menu

πλάσσω

πλάσσω, to form, mould, shape

Could not find πλασάμενοι in Logeion dictionaries.

πλασάμενοι aorist middle participle masculine nominative plural, aorist middle participle masculine vocative plural of πλάσσω

See πλασάμενοι in Morpho

πλάσσω, Att. πλάττω S. Aj. 148 (anap.), Pl. R. 420c, etc.: fut. πλάσω (ἀνα-) Hp. Mochl. 2:aor. ἔπλᾰσα Hdt. 2.70 (κατ-), Ar. V. 926, etc.; poet. ἔπλασσα Theoc. 24.109; Ep. πλάσσα Hes. Op. 70: pf. πέπλᾰκα Phld. Mus. p.85 K., D.S. 15.11, D.H. Th. 41: 3 sg.plpf. ἐπεπλάκει Erot. Praef.: —Med., fut. πλάσομαι Alciphr. 1.37: aor. ἐπλασάμην Th. 6.58, Pl. Lg. 800b, etc.:—Pass., fut. πλασθήσομαι Phld. Mus. p.82 K., (δια-) Gal. 4.619: aor. ἐπλάσθην E. Fr. 1130, Lys. 12.48, Pl. Ti. 26e: pf. πέπλασμαι A. Pr. 1030, etc.:—
  • form, mould, prop. of the artist who works in soft substances, such as earth, clay, wax, ἐκ γαίης π. Hes. Op. 70, cf. Hdt. 2.47, 73; of Prometheus, ὃν λέγουσʼ ἡμᾶς πλάσαι καὶ τἄλλα . . ζῷα Philem. 89.1, cf. Men. 535.5; π. καθάπερ ἐκ κηροῦ Pl. Lg. 746a; σχήματα ἐκ χρυσοῦ Id. Ti. 50a; ἐκ πηλοῦ ζῷον Arist. PA 654b29; ἀγγεῖον π. κήρινον Id. Mete. 359a1; οὐκ ἔστιν ἀνδριαντοποιὸς ὅστις ἂν πλάσαι κάλλος τοιοῦτον Philem. 72.2; τοὺς πηλίνους D. 4.26; opp. γράφειν, as sculpture to painting, Pl. R. 510e (so in Pass., Lg. 668e, Isoc. 9.75); τὴν ὑδρίαν πλάσαι mould the water-jar, Ar. V. 926; σώματα π. θνητά Pl. Ti. 42d; π. κηρία, of bees, Arist. HA 623b32; ἔπλαττεν ἔνδον οἰκίας made clay houses, Ar. Nu. 879; knead bread, Gal. 6.313:—Med., σχῆμα πλασάμενος having formed oneself a figure, Pl. Plt. 297e:— Pass., to be moulded, made, τὸ δὲ ἐν τῇσι μήτρῃσι πλάσσεται Hdt. 3.108; οἶκος τεκτόνων πλασθεὶς ὕπο E. Fr. 1130; ἂν ἴδωσι . . κήρινα μιμήματα πεπλασμένα Pl. Lg. 933b.
      • 2 plaster, τὸν . . ναὸν χρίσαντες καὶ πλάσαντες BCH 15.209 (Panamara).
    • II generally, mould, form by education, training, etc., π. τὰς ψυχὰς τοῖς μύθοις, τὰ σώματα ταῖς χερσίν, Pl. R. 377c; σῶμα ἐπιμελῶς Id. Ti. 88c; ἑαυτόν Id. R. 500d; παιδεύειν τε καὶ π. Id. Lg. 671c:—Pass., τοὔνομʼ ἀνὰ χρόνον πεπλασμένον E. Ion 830; of the voice, to be trained, Arist. HA 536b19.
    • III form an image of a thing in the mind, imagine, πλάττομεν οὔτε ἰδόντες οὔτε . . νοήσαντες ἀθάνατόν τι ζῷον Pl. Phdr. 246c, cf. R. 420c, 466a; τῷ λόγῳ τοὺς νόμους Id. Lg. 712b; τἀρχαῖα Phld. Mus. p.85 K.:—Pass., ib.p.82 K.
    • IV put in a certain form, τὸ στόμα π. (so as to pronounce more elegantly) Pl. Cra. 414d; [κόμιον] Arr. Epict. 2.24.24; τὴν ὑπόκρισιν Plu. Dem. 7:—Med., ἀδήλως τῇ ὄψει πλυσάμενος πρὸς τὴν ξυμφοράν having formed himself in face, i.e. composed his countenance, Th. 6.58, cf. D. 45.68.
    • V metaph., fabricate, forge, λόγους ψιθύρους πλάσσων S. Aj. 148 (anap.); ψευδεῖς π. αἰτίας Isoc. 12.25; προφάσεις D. 25.28; τί λόγους πλάττεις; Id. 18.121, cf. Pl. Ap. 17c; μὴ πλάσῃς κακόν Men. Mon. 145; π. ἐπιστολήν Plb. 5.42.7: abs., δόξω πλάσας λέγειν I shall be thought to speak from invention, i.e. not the truth, Hdt. 8.80, cf. X. Mem. 2.6.37:—Med., πλάσασθαι τὸν τρόπον τὸν αὑτοῦ Lys. 19.60; ψεύδη X. An. 2.6.26; τῆς φιλανθρωπίας ἣν . . ἐπλάττετο D. 18.231; προφάσεις π. Id. 19.215; τοιαῦτα πλάττεσθαι τολμᾶτε Id. 28.9; καιρὸν πλάττεσθαι Id. 21.187: abs., πλαττομένους πρὸς ἑαυτούς (αὐτούς Bonitz) Arist. Rh. 1381b28: c. inf., Νέρων εἶναι πλασάμενος pretending to be N., D.C. 64.9; π. νοσεῖν Gal. 19.1:—Pass., οὐ πεπλασμένος ὁ κόμπος not fictitious, A. Pr. 1030; πεπλάσθαι φάσκοντες saying it was a forgery, Is. 7.2; μὴ πλασθέντα μῦθον ἀλλʼ ἀληθινὸν λόγον Pl. Ti. 26e; π. ὑπὸ ποιητῶν And. 4.23; ἐξ ὧν ἡ δίκη αὕτη πέπλασται D. 52.12. (πλαθ-yω, cf. κορο-πλάθος, πηλο-πλάθος.)

Saved

Recent