About Report a problem

Menu

πονηρός

πονηρός, πονηρός, πονηρά̄, πονηρόν, worthless, evil, base

Could not find πονηρὴν in Logeion dictionaries.

πονηρὴν feminine accusative singular of πονηρός

See πονηρὴν in Morpho

πονηρός, ά, όν, in physical sense,
  • oppressed by toils, πονηρότατος καὶ ἄριστος, of Heracles, Hes. Frr. 138,139.
      • 2 of things, toilsome, painful, grievous, ἔργα Hom. Epigr. 14.20; νούσων πονηρότερον Thgn. 274; φορτίον Ar. Pl. 352.
    • II in bad case, in sorry plight, useless, good-for-nothing, σύμμαχοι ib. 220, cf. Nu. 102; στράτευμα X. An. 3.4.34; ἰατρός Antipho 4.2.4 (v.l. for μοχθηρός) ; κύων, ἱππάριον, Pl. Euthd. 298d, X. Cyr. 1.4.19; δίαιτα, τροφή, σιτία, injurious, Pl. R. 425e, Lg. 735b, Grg. 464d, etc.; π. ἕξις σώματος Id. Ti. 86e; π. σῶμα, opp. χρηστόν, Id. Prt. 313a, cf. R. 341e; π. σκώμματα sorry jests, Ar. Nu. 542; π. βούλευμα Id. Lys. 517 (Comp.); π. πράγματα a bad state of things, Th. 8.97, cf. 24; π. ἀρχὴ τῆς παιδείας a bad beginning, Aeschin. 1.11; π. τὴν ναυτιλίαν ναυτίλλεσθαι Pl. R. 551c; π. πολιτεία Arist. Pol. 1294b38. Adv., -ρῶς ἔχειν to be in bad case, Th. 7.83, etc.; ἃ πονηρῶς ἔχει τῶν πραγμάτων Lys. 14.35; π. διακεῖσθαι, διατεθῆναι, Isoc. 19.12, D. 59.55.
    • III in moral sense, worthless, knavish, φήμη, βίος, ζόη, A. Ch. 1045, Frr. 90,401, etc.; οὐδεὶς ἑκὼν π. Epich. 78; π. ἦθος Democr. 192; πονηρὸς . . κἀκ πονηρῶν rogue and son of rogues, Ar. Eq. 336-7; ὦ πόνῳ πονηρέ in a comic jingle, Id. V. 466, cf. Lys. 350; π. πόρρω τέχνης past master in knavery, Id. V. 192; π. τοῖς φίλοις X. Cyr. 8.4.33; πρὸς ἀλλήλους Id. An. 7.1.39; π. λόγων ἀκρίβεια Antipho 3.3.3; πονηρότεροι σύμβουλοι Id. 5.71; π. [ῥῆμα] malicious, Ev.Matt. 5.11; τὰ π. wickednesses, X. Cyr. 2.2.25; πονηρὰ δρᾶσαι E. Hec. 1190; τὸ π. LXX De. 17.2; δόλῳ πονηρῷ, Lat. dolo malo, SIG 693.6 (Methymna, ii B.C.); ὁ π. the evil one, Ev.Matt. 13.19; π. δαίμων PLips. 34.8 (iv A.D.), etc.
      • 2 base, cowardly, S. Ph. 437, etc.; π. χρώματα, i.e. the cowardʼs hue, X. Cyr. 5.2.34 (interpol.).
      • 3 with a political connotation, of the baser sort, E. Supp. 424; οἱ λεγόμενοι π. Pl. R. 519a; opp. καλοὶ κἀγαθοί, Isoc. 15.100,316, cf. Ar. Eq. 186.—On the variation of accent, πονηρός and πόνηρος, v. μοχθηρός fin.

Saved

Recent