πραΰνω
πραΰνω, make soft, mild
Could not find πρηΰνῃς in Logeion dictionaries.
πρηΰνῃς aorist active subjunctive 2nd singular, present active subjunctive 2nd singular of πραΰνω
πρᾱΰνω, Ion. πρηΰνω [ῡ], fut. ῠνῶ: aor. ἐπράῡνα:—Med., Ep. aor. πρηϋνατο Nonn. D. 29.276:—Pass., fut. πραϋνθήσομαι Ph. 1.135, Gal. 13.478: aor. ἐπραΰνθην Pl. R. 440d: pf. πεπράϋσμαι (v. infr.): (πραΰς):—
- make soft, mild, or gentle, soothe, calm, πνοιὰς . . πρηΰνει Hes. Th. 254; π. τινά h.Merc. 417; π. ἕλκος soothe a raging sore, S. Ph. 650; π. τινὰ λόγοις A. Pers. 837; π. τινὰς πρὸς ἀλλήλους Isoc. 4.47; π. ὑπερήφανα ἔργα Sol. 4.38; ὀργήν E. Fr. 822; τὸν θυμόν, τὸ θυμοειδές, Pl. Lg. 731d, R. 572a, cf. X. Eq. 9.5:—Pass., become milder, abate, πρηϋνομένου τοῦ χειμῶνος Hdt. 2.25; of persons, grow milder, be appeased, ib. 121. δʼ, Pl. R. 440d, Arist. Rh. 1380a5.
- 2 tame wild animals, οὐρῆας, κύνα, Hes. Op. 797, X. Mem. 2.3.9; [ἐλέφαντα] π. καὶ ἡμερῶσαι Ael. NA 10.10:—Pass., πεπραϋσμένος πέρδιξ ib. 4.16; opp. ἐγείρεσθαι, of horses, X. Eq. 9.10; θῆρες ἀνὰ δρυμὰ πρηΰνονται Euph. 177 ( = Call. Fr.anon. 74).
πραΰνω (f. πραϋνῶ, ao. ἐπράϋνα, pf. inus. ; pass. f. πραϋνθήσομαι, ao. ἐπραΰνθην, pf. πεπράϋσμαι)
1 adoucir, apaiser, calmer : τινά, Hh. Merc. 417 ; Hés. Th. 254 ; Eschl. Pers. 837, qqn ; ἕλκος, Soph. Ph. 650, calmer la douleur que cause un mal ; τὸν θυμόν, Plat. Leg. 731d, calmer la colère ; au pass. s’adoucir, se calmer, en parl. de pers. Plat. Rsp. 440d ; Arstt. Rhet. 2, 3, 1 ; fig. en parl. de la passion, Hdt. 2, 121 ; en parl. de l’hiver, Hdt. 2, 25 ||
2 p. suite, apprivoiser (des animaux) Hés. O. 795 ; Xén. Mem. 2, 3, 9 ; joint à ἠμερῶσαι, El. N.A. 10, 10 ; au pass. El. N.A. 4, 16, etc. ||
➳ Ion. πρηΰνω, Hés. Th. 254 ; Opp. H. 3, 253 ; ao. ἐπρήϋνα, Hh. Merc. 417. Moy. ao. épq. 3 sg. πρηΰνατο, Nonn. D. 20, 276.
Étym. πραΰς.
1. act. mild stemmen, kalmeren, doen bedaren:
2. pass. tot rust komen, mild gestemd worden:
πραΰνω, [ᾱ], ep. u. ion. πρηΰνω, sanft, mild od. gelind machen, besänftigen ; πνοιὰς πρηΰνειν, Hes. Th. 254 ; τινά, O. 799, wie H.h. Merc. 417 ; bes. vom Zorn, αὐτὸν εὐφρόνως σὺ πράϋνον λόγοις, Aesch. Pers. 823 ; κοιμῶ τόδʼ ἕλκος ὥστε πραΰνειν πάνυ, Soph. Phil. 646, wo es intr. erkl. wird, sich mildern, gelinder werden ; sp.D., wie χόλον Archi. 27 (Plan. 94);
Pass. mild werden, sich mildern, πρηυνομένου τοῦ χειμῶνος, Her. 2.25 ; – κηλῶν πραΰνειν, Plat. Polit. 268b ; θυμόν, Legg. V.731d ; mit ἰάομαι vrbdn, Menex. 247d ; πρὶν ἂν πραϋνθῇ, Rep. IV.440d ; πρὸς ἀλλήλους, Isocr. 4.47 ; bei Xen. Hipp. 9.10 Ggstz von ἐγείρεσθαι, in Beziehung auf Pferde ; Arist. rhet. 2.3 im Ggstz von ὀργίζεσθαι ; Folgende : τὸ τῆς ψυχῆς ἀτέραμνον ἐξημεροῦν καὶ πραΰνειν, Pol. 4.21.4 ; perf. pass. πεπραϋσμένος Ael. H.A. 4.16.
Pass. mild werden, sich mildern, πρηυνομένου τοῦ χειμῶνος, Her. 2.25 ; – κηλῶν πραΰνειν, Plat. Polit. 268b ; θυμόν, Legg. V.731d ; mit ἰάομαι vrbdn, Menex. 247d ; πρὶν ἂν πραϋνθῇ, Rep. IV.440d ; πρὸς ἀλλήλους, Isocr. 4.47 ; bei Xen. Hipp. 9.10 Ggstz von ἐγείρεσθαι, in Beziehung auf Pferde ; Arist. rhet. 2.3 im Ggstz von ὀργίζεσθαι ; Folgende : τὸ τῆς ψυχῆς ἀτέραμνον ἐξημεροῦν καὶ πραΰνειν, Pol. 4.21.4 ; perf. pass. πεπραϋσμένος Ael. H.A. 4.16.
πρᾱύνω
- 1calm ὁ δʼ ἐπράϋν[ε (supp. Lobel) fr. 215b. 4.
πραΰνω
πραΰς
- 1to make soft, mild or gentle, to soften, soothe, calm, Hes., etc.; πρ. ἕλκος to soothe a raging sore, Soph.; πρ. τινὰ λόγοις Aesch.:—Pass. to become soft or gentle, grow milder, Hdt.; of passion, to abate, Hdt.
- 2to tame wild animals, Hes., Xen.