About Report a problem

Menu

σεμνύνω

σεμνύνω, to exalt, magnify

Could not find σεμνύνεις in Logeion dictionaries.

σεμνύνεις aorist active subjunctive 2nd singular, present active indicative 2nd singular of σεμνύνω

See σεμνύνεις in Morpho

σεμν-ύνω,
  • = foreg. [σεμνόω], exalt, magnify, τὸν σαυτοῦ θεόν Pl. Phlb. 28b; τῷ ω̄ Id. Phdr. 244d; ἑαυτούς Id. Phlb. 28c, cf. Plt. 263d; ὑμᾶς D. 19.238; τὰ παρʼ αὑτοῖς Id. 23.212; ταῦτα περὶ ἑωυτὸν ἐσέμνυνε thus did he throw a cloak of majesty about himself, Hdt. 1.99.
    • II Med. with aor. ἐσεμνυνάμην, to be grave, solemn, esp. affect a grave and solemn air, E. Fr. 924 (lyr.); μηδʼ αὐθάδως σεμνυνόμενος χαλέπαινε Ar. Ra. 1020, cf. Av. 727; δικανικὴ καὶ ἰατρικὴ σεμνύνονται Pl. R. 405a; πρὸς σέ Id. Thg. 130b: to be reserved, of a girl, E. IA 996: with part., σεμνύνεσθαι ὥς τι ὄντε Pl. Phdr. 243a; οὐ σεμνύνεται ἐσχηματισμένη ὡς ὑπερήφανόν τι διαπραττομένη Id. Grg. 511d; σ. πολίτης ὤν Luc. Patr.Enc. 2; also σ. ἐπὶ πέντε καὶ εἴκοσι καταλόγῳ προγόνων to be proud of . ., pique oneself on it, Pl. Tht. 175a, cf. Isoc. 16.29, D. 19.235; ἔν τινι Id. 18.258: also c. dat., ταῖς ἐξουσίαις Sosiph. 3.2; τῷ σπανίως ὁρᾶσθαι σ. X. Ages. 9.1, cf. 2, Hdn. 1.5.5: rarely c. acc., σ. τὴν μοιχείαν Id. 5.7.3: c. dupl. acc., μητρόπολιν Ὑπάταν Hld. 2.34; σ. διότι Plb. 9.35.1.

Saved

Recent