About Report a problem

Menu

στένω

στένω, στένω, groan (verb)

Could not find στένοντος in Logeion dictionaries.

στένοντος present active participle masculine genitive singular, present active participle neuter genitive singular of στένω

See στένοντος in Morpho

στένω, only pres. and impf.: Ep. impf. στένον Hom. (v. infr.):—
  • Poet. Verb, moan, sigh, groan, μέγα δʼ ἔστενε κυδάλιμον κῆρ Il. 10.16, Od. 21.247, cf. Il. 18.33; ἐν δέ τέ οἱ κραδίῃ σ. ἄλκιμον ἦτορ 20.169; of the sea, ὁ δʼ ἔστενεν οἴδματι θύων 23.230; στένει βυθός A. Pr. 432 (lyr.); ἐκοίμισε στένοντα πόντον S. Aj. 675; of the turtledove, Theoc. 7.141; in Trag. of persons groaning aloud, A. Pers. 285, Ag. 445 (lyr.); δμωαῖς προθήσειν πένθος . . στένειν S. Ant. 1249:— Med., κλαίω, στένομαι A. Th. 873 (anap.); στενομένα πόλις E. Ion 721 (lyr.).
      • 2 after Hom., c. gen., moan or sigh for . ., Ἑλλάδος E. IA 370 (troch.); also ὑπέρ τινων A. Pr. 68; κακοῖς Id. Pers. 295; ἐπί τινι E. Hipp. 903; ἀμφʼ ἐμοί S. El. 1180:—Med., περί τινας A. Pers. 62 (anap.).
      • 3 c. acc., bewail, lament, in Trag., A. Pr. 435 (lyr.), S. OT 64, Ph. 338, al.; παλαιὰ καινοῖς δακρύοις οὐ χρὴ στένειν E. Fr. 43: rarely in Com., abs., Ar. Ec. 462, Men. Her. 5, Kith.Fr. 1.2: c. acc. et gen., κακῶν σῶν, Οἰδίπου, σʼ ὅσον στένω E. Ph. 1425; στένω σε τᾶς τύχας I pity thee for thy ill fortune, A. Pr. 399 (lyr.):—Med., στένεσθαί τινα E. Ba. 1372 (anap.). (Cf. Skt. stánati ‘thunder, roar’, Lith. stenēti ‘groan’.)

Saved

Recent