συγκαίω
συγκαίω, set on fire with
Could not find συγκεκαυμένα in Logeion dictionaries.
συγκεκαυμένα Verb: perfect middle-passive participle feminine accusative dual, Verb: perfect middle-passive participle feminine nominative dual, Verb: perfect middle-passive participle feminine vocative dual, Verb: perfect middle-passive participle neuter accusative plural, Verb: perfect middle-passive participle neuter nominative plural, Verb: perfect middle-passive participle neuter vocative plural, Verb: perfect middle-passive participle feminine nominative singular, Verb: perfect middle-passive participle feminine vocative singular of συγκαίω
συγκαίω, Att. συγκάω [ᾱ],
- set on fire with or at once, burn up, Pl. Ti. 22c:—Pass., to be burnt up, calcined, ib. 49c, PCair.Zen. 129.17 (iii B.C.), etc.; also of the effect of intense cold, D.L. 2.118.
- 2 overheat, inflame, [ὁ οἶνος] σ. τὰς φλέβας Hp. Aër. 9; ταῦτα σ. τὴν κοιλίην Id. VM 10, cf. Gal. 15.559:—Pass., τὸ συγκεκαυμένον Prodic. 4; κοιλίη συνεκαύθη Hp. Epid. 1.4.4 [1.26.δʹ]:—intr. in Act., κοιλίαι συγκαίειν ἀγαθαί liable to inflame, Id. Aër. 7.
συγ·καίω, att. συγ·κάω, anc. att. ξυγ·κάω [ᾱ] (f. συγκαύσω)
1 brûler ou enflammer entièrement, Hpc. 286, 45 ; Plut. Tim. 22c ; au pass. Hpc. 976e ; Plat. Tim. 49c, etc. ||
2 intr. s’enflammer, Hpc. Aër. 284, etc.
1. alg. helemaal verbranden.
2. geneesk.
a. act. met acc., causat. verhitten.
b. act. en med.-pass., intrans. verhit raken.
συγκαίω, att. συγκάω (s. καίω), mit od. zugleich in Brand setzen, anzünden ; κοιλίαι συγκαίειν ἀγαθαί, zur Entzündung geneigt, Hippocr.; τὰ ἐπὶ γῆς ξυνέκαυσε, Plat. Tim. 22c.
Pass. mit in Brand geraten, brennen, συγκαυθέντα ἀέρα, 49e.
Pass. mit in Brand geraten, brennen, συγκαυθέντα ἀέρα, 49e.
συγκαίω
Attic -κάω
fut. -καύσω
- set on fire with or at once, burn up, Lat. comburere, Plat.