συλάω

σῡλ-άω, impf. contr. in Ep. ἐσύλα, σύλα, Il. 6.28, 4.116; Ion. Iterat. σύλασκε Hes. Sc. 480:—Pass., fut. συληθήσομαι A. Pr. 761, συλήσομαι Paus. 4.7.10:—

• strip off, esp. strip off the arms of a slain enemy, Hom. (only in Il.), Lyr., etc. Construction:
• • • 1 in full, c. acc. pers. et rei, strip off from another, strip him of his arms (cf. σκυλεύω), μή μιν Ἀχαιοὶ τεύχεα συλήσωσι Il. 15.428, cf. 16.500; ἔπειτα δὲ καὶ τὰ (sc. ἔναρα) . . νεκροὺς ἂμ πεδίον συλήσετε 6.71; με κασίγνητον συλᾷς E. IT 157 (anap.); τὴν θεὸν τοὺς στεφάνους σεσυλήκασιν D. 24.182:— Pass., c. acc. rei, to be stripped, robbed, deprived of a thing, σκῆπτρα συληθήσεται A. Pr. 761; ταῦτʼ (sc. τὰ τόξα) ἐσυλήθην ἐγώ S. Ph. 413; λέκτρα συλᾶσθαι βίᾳ E. IA 1275; συληθεὶς τὰς βοῦς Isoc. 6.19; σεσυλήμεθα τὰ ἡμέτερα ὑπὸ τούτων D. 35.26.
    • 2 c. acc., strip a person of his arms, ἦ τινα συλήσων νεκύων Il. 10.343: generally, pillage, plunder, τὰ ἱρά, τοὺς θεούς, etc., Hdt. 6.101, Pl. Lg. 864d, etc.; τοὺς νεώς Isoc. 4.155; θεῶν βρέτη A. Pers. 810; νεκρόν Pl. R. 469d:—Pass., βαρβάρων συλᾶσθʼ ὕπο E. Hel. 600.
    • 3 c. acc. rei, strip off, ὄφρα τάχιστα τεύχεα συλήσειε Il. 4.466, etc.; freq. with additions, ἀπʼ ὤμων τεύχεʼ ἐσύλα 6.28, etc.; τὰ μὲν ἔντεʼ ἀπὸ χροὸς . . συλήσας 13.641.
    • • b take off or out, ἐσύλα τόξον took out the bow [from its case], 4.105; σύλα πῶμα φαρέτρης took the lid off the quiver, ib. 116; with a notion of violence or suddenness, κρᾶτα σ. Μεδοίσας Pi. P. 12.16.
      • c carry off, τοὺς πολεμίους οὐ συλήσειν αὐτά (sc. τὰ χρήματα) will not seize them as booty, Hdt. 5.36, cf. 9.116; θεῶν γέρα σ. A. Pr. 83, cf. S. OC 922, Ph. 1365; λόγοις τὰ τῶν προγόνων ἔργα συλήσας καὶ διασύρας D. 19.313; σ. κατὰ βραχὺ τὴν τῶν πυρετῶν διάθεσιν Steph. in Gal. 1.295 D.:—Pass., to be carried off as spoil, ἄγαλμα σεσυλημένον Hdt. 6.118; to be taken away, E. Hipp. 799: metaph., συλᾶται ὕπνος ἀπὸ γλεφάρων B. Fr. 3.10.
      • d exercise right of σῦλαι, IG 9(1).333.3 (Locr., v. B.C.):—Pass., πανταχοῦ συλωμένων ἡμῶν the right of reprisals was exercised against us everywhere, Isoc. 3.33.
    • 4 after Hom., c. acc. pers. et gen. rei, τίς σε δαίμων συλᾷ πάτρας; carries thee away from . ., E. Hel. 669:—Pass., συλαθεὶς ἀγενείων stealing from among the boys, and enlisting among the men, Pi. O. 9.89.

συλάω, [ῡ], wegnehmen ; bes. dem erschlagenen Feinde die Waffen und Kleider ausziehen ; ἀπʼ ὤμων τεύχεʼ ἐσύλα, Il. 6.28 u. öfter ; ἔντεα συλᾶν, 13.641 ; ἀπὸ χροός, 13.640 ; die Rüstung, den Waffenschmuck dem Getöteten von den Schultern, vom Leibe ziehen ; auch mit doppeltem accus., συλᾶν τινα τεύχεα, νεκροὺς ἔναρα, Einem die Waffen wegnehmen, die Toten der Rüstungen berauben, Il. 6.71, 15.428, 16.500, 22.258 ; vgl. ὃς τὸν μόνον με κασίγνητον συλᾷς, Eur. I.T. 158, wie τὴν θεὰν στεφάνους Dem. 24.182 ; auch mit dem acc. der Person allein, συλᾶν τινα νεκύων, Einen der Getöteten berauben, ausplündern, Il. 10.343, 387 ; συλᾶν ἱρά, plündern, Her. 6.101, 8.33 ; u. pass., σεσυλημένον ἄγαλμα, 6.118 ; auch übh. weg-, herunternehmen, τόξον, Il. 4.105 ; πῶμα φαρέτρης, den Deckel vom Köcher abnehmen, 4.116 (in der Od. kommt das Wort gar nicht vor); κρᾶτα συλάσαις μεδοίσας, Pind. P. 12.16 ; συλαθεὶς ἀγενείων, Ol. 9.89 ; θεῶν γέρα συλῶν, Aesch. Prom. 83 ; οὐ θεῶν βρέτη ᾐδοῦντο συλᾶν, Pers. 796 ; u. pass., πρὸς τοῦ τύραννα σκῆπτρα συληθήσεται, Prom. 763 ; πατρὸς γέρας συλῶντες, Soph. Phil. 1351 ; οὐ γὰρ ἄν ποτε ζῶντός γʼ ἐκείνου ταῦτʼ ἐσυλήθην ἐγώ, Phil. 411 ; τίς σε δαίμων συλᾷ πάτρας ; Eur. Hel. 675 ; λέκτρα συλᾶσθαι βίᾳ, I.A. 1275 ; u. in Prosa  : πλεῖστα συλᾶν ἀδίκως καὶ ἱερὰ καὶ ἀνθρώπους, Xen. Hier. 4.11 ; πατρίδα συλῶν, Plat. Legg. XII.942a, u. öfter, u. Sp.

συλάω

3 dual non-thematic impf. συλήτην Il. 13.202.

• • 1

    To take off, remove : πῶμα φαρέτρης Il. 4.116.

  • 2

    To strip off (the armour and trappings of a fallen foe) : τεύχεα Il. 4.466, Il. 5.164, 618, Il. 6.28, Il. 7.78, 82, Il. 11.110, Il. 13.202, Il. 15.524, 545, 583, Il. 22.368, ἔντεα Il. 13.641.

  • 3

    To lay bare, take out of its cover : τόξον Il. 4.105.

  • 4

    To strip or despoil (a fallen foe) : νεκύων τινά Il. 10.343= 387.

  • 5

    With double acc. of the armour, etc., and the person despoiled. : ἔναρα νεκροὺς συλήσετε Il. 6.71. Cf. Il. 15.428= Il. 16.500, Il. 17.60, Il. 22.258.

σῡλάω

• 1take from c. (acc. &) gen. εὐπαρᾴου κρᾶτα συλάσαις Μεδοίσας υἱὸς Δανάας (Heyne: συλήσαις codd., quod def. Forssman, 157, ut a συλέω ductum) P. 12.16 οἶον δʼ ἐν Μαραθῶνι συλαθεὶς ἀγενείων μένεν ἀγῶνα (i. e. εἰς τοὺς ἄνδρας χωρήσας Σ.) O. 9.89

συλάω , ipf. (ἐ)σύλᾱ, fut. σῡλήσετε, aor. subj. σῡλήσω: strip off the armor from a fallen foe, despoil, τινά (τι), Il. 6.71; in general, take off or from, Il. 4.105, 116.

συλάω σύλη

• • Ito strip off, esp. to strip off the arms of a slain enemy: c. acc. pers. et rei, to strip off from another, strip him of his arms, Il., Eur.:—Pass., c. acc. rei, to be stript, robbed, deprived of a thing, Trag.
  • IIc. acc. pers. only, to strip a man of his arms, to strip bare, pillage, plunder, Il., Hdt., etc.
  • IIIc. acc. rei only, to strip off, τεύχεα ἐσύλα Il.:—also to take off or out, ἐσύλα τόξον took out the bow [from its case], Il.; σύλα πῶμα φαρέτρης took the lid off the quiver, Il.
  • • 2to carry off, seize as spoil or booty, Hdt., Attic:—Pass. to be carried off as spoil, Hdt.; to be taken away, Eur.; c. gen. rei, τίς σε συλᾷ πάτρας; who carries thee away from this country? Eur.