About Report a problem

Menu

ἄγαλμα

ἄγαλμα, ἄγαλμα, τό, image, statue (noun)

Could not find ἀγάλμασιν in Logeion dictionaries.

ἀγάλμασιν neuter dative plural of ἄγαλμα

See ἀγάλμασιν in Morpho

ἄγαλμα, ατος, τό, acc. to Hsch. πᾶν ἐφʼ ᾧ τις ἀγάλλεται,
  • glory, delight, honour, Il. 4.144, etc.; κεφάλαισιν ἄνδρων ἀγάλματα (sc. λόφοι) Alc. 15; χώρας ἄ., of an ode, Pi. N. 3.13, cf. 8.16; of children, τέκνον δόμων ἄ. A. Ag. 208; εὐκλείας τέκνοις ἄ. conversely, of a father, S. Ant. 704; Καδμεΐας νύμφας ἄ., addressed to Bacchus, ib. 1115; ματέρος ἄ. φόνιον, of slain sons, E. Supp. 371; ἀγάλματʼ ἀγορᾶς mere ornaments of the agora, Id. El. 388, cf. Metagen. 10.3; rare in Prose, Pl. Ti. 37c.
      • 2 pleasing gift, esp. for the gods, ἄ. θεῶν Od. 8.509, of a bull adorned for sacrifice, ib. 3.438; of a tripod, Hdt. 5.60, al.; generally, = ἀνάθημα, IG 1.37312a, etc.; Χάρης εἰμὶ . . ἄ. τοῦ Ἀπόλλωνος GDI 5507 (Miletus); ἄνθηκεν ἄ. Simon. 155; so, Ἑκάτης ἄ . . . κύων, because sacred to her, E. Fr. 968, = Ar. Fr. 594a; ἄ. Ἀΐδα, of a tombstone, Pi. N. 10.67.
      • 3 statue in honour of a god, Hdt. 1.131, 2.42, 46, Lys. 6.15 (pl.):—τὸ τοῦ Διὸς ἄ., opp. εἰκόνες of men, Isoc. 9.57, cf. Michel 545 (Phrygia, ii B.C.), etc.; as an object of worship, A. Th. 258, Eu. 55, S. OT 1379, Pl. Phdr. 251a:—sculpture, μήτε ἄ. μήτε γραφή Arist. Pol. 1336b15.
      • 4 statue (more general than ἀνδριάς, q.v.), Pl. Men. 97d, etc.:—also, portrait, picture, ἐξαλειφθεῖσʼ ὡς ἄ. E. Hel. 262.
      • 5 generally, image, τῶν ἀιδίων θεῶν Pl. Ti. 37c; νεφέλης E. Hel. 705; μητρός Trag.Adesp. 126; Ἄρεως Polemo Call. 52:—expressed by painting or words, Pl. Smp. 216e, cf. R. 517d; hieroglyphic sign, Plot. 5.8.6.

Saved

Recent