ἀδιαίρετος
ἀδιαίρετος, undivided
Could not find ἀδιαιρετωτέρα in Logeion dictionaries.
ἀδιαιρετωτέρα feminine nominative dual comparative, feminine vocative dual comparative, feminine accusative dual comparative, feminine nominative singular comparative, feminine vocative singular comparative of ἀδιαίρετος
- undivided, Arist. Pol. 1265b4; χώρα SIG 141.10 (Corc. Nigr.), cf. BGU 1119.9 (i. B.C.), etc.
- 2 indivisible, like ἀμερής, Arist. Ph. 231b3, al.; Comp., less divisible, Metaph. 1052a21. Adv. -τως Phryn. 146 (interp.).
- II Act., not having divided joint property, ἀδελφοί Sor. 2.1.
I indivisible por naturaleza:
a) gener. como concepto fil. y cien.
τὸ πᾶν διαιρετὸν ἀδιαίρετον
todo lo divisible es (en realidad) indivisibleτὸ ὄν
ἡ κίνησις
τὸ διῃρημένον κατ' εἶδος ὡς ἀδιαίρετον κατὰ γένος
τὰ ... ἄτομα ἀδιαίρετά ἐστιν
• subst. τὸ ἀ. indivisibilidad
τοῦ χρόνου
b) lit. crist. de la divinidad, Basil.M.31.465C;
c) mat. como característica de la unidad (μονάς) frente al número
ὁ γὰρ ἀριθμὸς πᾶς ποσόν τι σημαίνει, καὶ ἡ μονάς, εἰ μὴ μέτρον ὅτι τὸ κατὰ τὸ ποσὸν ἀδιαίρετον
pues todo número indica alguna cantidad, y la unidad, si no es mesurable (indica) que es indivisible en cuanto a la cantidadφύσει ... ἐστιν ἡ μονᾶς ... ἀδιαίρετος
por naturaleza la unidad es indivisible
d) esp. de sonidos de anim. inarticulado
τῶν θηρίων εἰσὶν ἀδιαίρετοι φωναί
II que no es dividido por voluntad propia
1 de cosas no dividido
a) jur. indiviso, gener. de tierra, propiedades
(τὰς οὐσίας)
γῆ
οἰκία
κεινουμένων (sic) ἀδειαιρέτων (sic) ὄντων
τόπων ... κοινῶν καὶ ἀδιαιρέτων
• en el giro
ἐξ ἀδιαιρέτου
equiv. al lat. pro indiuiso, en propiedad común, compartida
b) gram. que carece de diéresis o separación, que no aparece en hiato
«δηριαάσθων»· τὸ δεύτερον ᾱ ἐκτέταται, ὥσπερ ἐπὶ τοῦ ἀδιαιρέτου
• subst., ref. a ‘ἡμεῖς, ὑμεῖς, σφεῖς’ frente a las supuestas formas ‘ἡμέες, ὑμέες, σφέες’:
τὸ ἀ. τῆς εὐθείας
• que no debe dividirse, inseparable
‘τίη’ μία λέξις ἀ.
2 de pers., jur. que no han dividido, que no han partido sus propiedades
ἀδελφοί
III adv. -ως
1 gram. sin diéresis, sin hiato Sch.Od.11.185.
2 indivisiblemente
(Χριστός) ἐν δύο φύσεσιν ... ἀδιαιρέτως γνωριζόμενος
-
…ὡς ἐνυπαρχόντων οὐκ ἔστιν ἀλλʼ ἢ ὧν γένεσις ἔστιν. ἀλλʼ ὡς ἀπὸ σπέρματος ; ἀλλʼ οὐχ οἷόν τε τοῦ ἀδιαιρέτου τι ἀπελθεῖν. ἀλλʼ ὡς ἐκ τοῦ ἐναντίου μὴ ὑπομένοντος ; ἀλλʼ ὅσα οὕτως ἔστι, καὶ ἐξ ἄλλου τινός…
Aristotle, Metaphysics
-
…τὸ πλῆθος ὡς ἀδιαίρετον καὶ διαιρετόν · τὸ μὲν γὰρ ἢ διῃρημένον ἢ διαιρετὸν πλῆθός τι λέγεται, τὸ δὲ ἀδιαίρετον ἢ μὴ διῃρημένον ἕν. ἐπεὶ οὖν αἱ ἀντιθέσεις τετραχῶς, καὶ τούτων κατὰ στέρησιν λέγεται θάτερον, ἐναντία ἂν…
Aristotle, Metaphysics
-
…ἐξ ὧν ἐστὶν ἡ οὐσία διαιροῦντες ἢ κατὰ τὸ ποσὸν ἢ κατὰ τὸ εἶδος. καὶ διὰ τοῦτο τὸ ἓν ἀδιαίρετον, ὅτι τὸ πρῶτον ἑκάστων ἀδιαίρετον. οὐχ ὁμοίως δὲ πᾶν ἀδιαίρετον, οἷον ποὺς καὶ μονάς, ἀλλὰ τὸ…
Aristotle, Metaphysics
-
…εἶναι, ὅπερ τόδε ὄντι καὶ ἰδίᾳ χωριστῷ ἢ τόπῳ ἢ εἴδει ἢ διανοίᾳ, ἢ καὶ τὸ ὅλῳ καὶ ἀδιαιρέτῳ, μάλιστα δὲ τὸ μέτρῳ εἶναι πρώτῳ ἑκάστου γένους καὶ κυριώτατα τοῦ ποσοῦ · ἐντεῦθεν γὰρ ἐπὶ τὰ ἄλλα ἐλήλυθεν…
Aristotle, Metaphysics
-
…τὸ πρῶτον γένος ἀρχὴν τιθῇ. ἀλλὰ μὴν καὶ εἰ μᾶλλόν γε ἀρχοειδὲς τὸ ἕν ἐστιν, ἓν δὲ τὸ ἀδιαίρετον, ἀδιαίρετον δὲ ἅπαν ἢ κατὰ τὸ ποσὸν ἢ κατʼ εἶδος, πρότερον δὲ τὸ κατʼ εἶδος, τὰ δὲ…
Aristotle, Metaphysics
-
…στιγμῶν ἑκάστη ἐκ τίνος ; οὐ γὰρ δὴ ἔκ γε διαστήματός τινος καὶ αὐτῆς στιγμῆς. ἀλλὰ μὴν οὐδὲ μόρια ἀδιαίρετα ἐνδέχεται τοῦ διαστήματος εἶναι μόρια, ὥσπερ τοῦ πλήθους ἐξ ὧν αἱ μονάδες · ὁ μὲν γὰρ ἀριθμὸς ἐξ ἀδιαιρέτων…
Aristotle, Metaphysics
-
…τὸ γὰρ ἀπείρῳ εἶναι καὶ ἄπειρον τὸ αὐτό, εἴπερ οὐσία τὸ ἄπειρον καὶ μὴ καθʼ ὑποκειμένου, ὥστε ἢ ἀδιαίρετον, ἢ εἰς ἄπειρα διαιρετόν, εἰ μεριστόν · πολλὰ δʼ εἶναι τὸ αὐτὸ ἀδύνατον ἄπειρα ὥσπερ γὰρ ἀέρος ἀὴρ…
Aristotle, Metaphysics
-
…εἴ τις τὸ μὴ κεχωρισμένον θείη χωρίσας, ὅπερ ὁ ἀριθμητικὸς ποιεῖ καὶ ὁ γεωμέτρης. ἓν μὲν γὰρ καὶ ἀδιαίρετον ὁ ἄνθρωπος ᾗ ἄνθρωπος · ὁ δʼ ἔθετο ἓν ἀδιαίρετον, εἶτʼ ἐθεώρησεν εἴ τι τῷ ἀνθρώπῳ συμβέβηκεν ᾗ ἀδιαίρετος…
Aristotle, Metaphysics
-
…ἢ τὸ πρῶτον ἢ τὸ τελευταῖον πρὸς τὸ τέλος · καὶ γὰρ οἶνος εἷς λέγεται καὶ ὕδωρ ἕν, ᾗ ἀδιαίρετον κατὰ τὸ εἶδος, καὶ οἱ χυμοὶ πάντες λέγονται ἕν οἷον ἔλαιον οἶνος καὶ τὰ τηκτά, ὅτι πάντων τὸ…
Aristotle, Metaphysics
-
…τι, καὶ κυριώτατα τοῦ ποσοῦ, εἶτα τοῦ ποιοῦ, φανερόν · ἔσται δὲ τοιοῦτον τὸ μὲν ἂν ᾖ ἀδιαίρετον κατὰ τὸ ποσόν, τὸ δὲ ἂν κατὰ τὸ ποιόν · διόπερ ἀδιαίρετον τὸ ἓν ἢ ἁπλῶς ἢ ᾗ ἕν…
Aristotle, Metaphysics