Logeion | ἀποκαλύπτω

ἀπο-κᾰλύπτω, aor. 2 Pass. -καλύφην CPR 1.239.5 (iii A.D.), etc.:—

uncover, τὴν κεφαλήν Hdt. 1.119; τὰ στήθη Pl. Prt. 352a:—in Pass., of land left cultivable by the Nile (cf. ἀποκάλυφος—, ἀρούρας βʹ ἀποκαλυφείσης . . αἰγιαλοῦ PIand. 27.12, cf. 27.60 (i/ii A.D.):—Med., ἀποκαλύπτεσθαι τὴν κεφαλήν Plu. Crass. 6.
- - 2 disclose, reveal, τόδε τῆς διανοίας Pl. Prt. 352a; τὴν τῆς ῥητορικῆς δύναμιν Id. Grg. 455d, cf. 460a:—Med., reveal oneʼs whole mind, Plu. Alex. 55, Placit.2.880e:—in Pass., LXX 1 Ki. 2.27, al.; ἀποκαλύπτεσθαι πρός τι let oneʼs designs upon a thing become known, D.S. 17.62, 18.23:—Pass., to be made known, Ev.Matt. 10.26, etc.; of persons, 2 Ep.Thess. 2.3, 6, 8, etc.; λόγοι ἀποκεκαλυμμένοι naked, i.e. shameless, words, Ps.-Plu. Vit.Hom. 214.
  - 3 unmask, τινά Luc. Cat. 26, Vit.Auct. 23.
- II of the epiglottis, raise, Arist. de An. 422a2 (Pass.).

I tr., en v. act.

1 c. ac. de realidades físicas descubrir (τὴν κεφαλήν) Hdt.1.119, cf. Arist.HA 631^a6, τὰ στήθη Pl.Prt.352a, τὰ ὅπλα I.BI 5.350

• destapar, levantar βίᾳ τὴν περιβολήν Nic.Dam.Vit.Caes.69

• poner al descubierto en v. pas. ἀρούρας ιβʹ ἀποκ[αλ]υφείσης ... αἰγιαλοῦ de la tierra cultivable al bajar el nivel del Nilo PIand.27.12, cf. 27.6 (I/II d.C.)

• dud. en CPHerm.45.6, PRoss.Georg.2.42.2.12 (cf. ἀποκάλυφος).

2 c. ac. de abstr. descubrir, revelar, manifestar τόδε τῆς διανοίας Pl.Prt.352a, τὴν τῆς ῥητορικῆς δύναμιν Pl.Grg.455d, ἀποκαλύψας τῆς ῥητορικῆς εἰπὲ τίς ποθ' ἡ δύναμίς ἐστιν Pl.Grg.460a, τὴν δωροδοκίαν I.AI 14.406, ἀπεκάλυψε διὰ τοῦ ἀγαπητοῦ παιδός (sc. μεγάλην καὶ ἄφραστον ἔννοιαν) reveló por medio de su amado hijo (sus grandes e inefables designios), Ep.Diog.8.11, τὴν μοχθηρίαν Plu.2.82a

• en v. pas. οὐδὲν γάρ ἐστιν κεκαλυμμένον ὃ οὐκ ἀποκαλυφθήσεται Eu.Matt.10.26, ἀπεκαλύφθη ἡ βουλὴ αὐτοῦ LXX 1Ma.7.31, λόγοι ἀποκεκαλυμμένοι palabras desvergonzadas Plu.Vit.Hom.214.

3 c. ac. de pers. desenmascarar, descubrir τὸν ἄνδρα Luc.Cat.26, αὐτόν Luc.Vit.Auct.23

• en v. pas. quedar al descubierto, en evidencia ἐὰν μὴ ... καὶ ἀποκαλυφθῇ ὁ ἄνθρωπος τῆς ἀνομίας 2Ep.Thess.2.3, καὶ τότε ἀποκαλυφθήσεται ὁ ἄνομος 2Ep.Thess.2.8.

II intr. en v. med.

1 en sent. físico descubrirse ἀποκαλύπτεσθαι τὴν κεφαλήν Plu.Crass.6, Cor.23

• abs. aparecerse, mostrarse ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἀποκαλύπτεται Eu.Luc.17.30, cf. LXX 1Re.2.27

• de actitudes o pensamiento revelarse, manifestarse Εὐριπίδης ὁ τραγῳδοποιὸς ἀποκαλύψασθαι ... οὐκ ἠθέλησε Eurípides el trágico no quiso manifestar su actitud Plu.2.880e, cf. Alex.55, Numen.26.96, πρὸς τὸν πόλεμον D.S.17.62.

2 de una membrana retirarse Arist.de An.422^a2.

ἀπο·καλύπτω [κᾰ]

1 découvrir (la tête, la poitrine, etc.) Hdt. 1, 119 ; Plat. Prot. 352a, etc. ; au pass. Arstt. H.A. 9, 47 ; fig. en parl. de pers. ἀπ. τινά, dévoiler ou démasquer qqn, c. à d. le forcer à parler, Luc. V. auct. 23 ; ou le faire connaître dans tout son jour, Luc. Cat. 26 ; en mauv. part : ἀποκεκαλυμμένοι λόγοι, Ps.-Plut. V. Hom. 214, discours indécents ||

2 fig. révéler, Plat. Prot. 352b, etc. ||

Moy.

I tr. découvrir (une partie de son corps) : τὴν κεφαλήν, Plut. Crass. 6, se découvrir la tête ||

II intr.

1 se dévoiler, c. à d. montrer ses dispositions ou son caractère au grand jour, Plut. M. 880e ; Spt. 1 Reg. 2, 29 ; 3, 21 ; ἀπ. πρός τινα, Plut. Alex. 55, montrer sa mauvaise humeur contre qqn ||

2 agir ouvertement : πρός τι, DS. 17, 62, etc. en vue de qqe ch., c. à d. se préparer ou aspirer ouvertement à qqe ch.

ἀπο-καλύπτω ontbloten: ἀ. τὰ στήθη de borst ontbloten Plat. Prot. 352a; onthullen: ἀποκαλύψαι τὴν τῆς ῥητορικῆς δύναμιν het vermogen van de retorica te onthullen Plat. Grg. 455d.

ἀποκαλύπτω, entüllen, entblößen, τὰ στήθη Plat. Prot. 352a ; med., sich entblößen, Plut. Cor. 23 ; τὴν κεφαλήν Crass. 6. Häufig übertr., eröffnen, kund machen, τὴν τῆς ῥητορικῆς δύναμιν Plat. Gorg. 455d ; vgl. 460a. Auch im med., πρός τι, seine Absicht auf etwas kund geben ; so φανερῶς ἀπεκαλύψατο πρὸς τὸν πόλεμον, πρὸς τὴν ἐπιβολήν DS. 17.62, 18.23 ; ἀποκεκαλυμμένοι λόγοι, unverschleiert, obszön (Plut.) vit. Hom. 214.

Number of occurrences in NT: 26
Strong 601

ἀπο-καλύπτω, [in LXX chiefly for גּלה;]

1. in general sense (cl.), to reveal, uncover, disclose,

(a) of things: Mt 10:26, Lk 2:35 12:2, I Co 3:13;

(b) of persons: pass., Christ, Lk 17:30; Antichrist, II Th 2:3, 6, 8.

2. In LXX and NT, in special sense of divine revelation: Mt 11:25 (on the tense, v. M, Pr., 136), Mt 11:27 16:17, Lk 10:21, 22, Jo 12:38, Ro 1:17, 18 8:18, I Co 2:10 14:30, Ga 1:16 3:23, Eph 3:5, Phl 3:15, I Pe 1:5, 12 5:1 (Westc., Eph., 178 f.; M, Th., 149 f.).†

SYN.: φανερόω (v. Thayer, 62; Cremer, 342).†

ἀποκαλύπτω

- - 1to uncover, τὴν κεφαλήν Hdt., etc.
  - 2to disclose, reveal, Plat.:—Mid. to reveal oneʼs whole mind, Plut., NTest.:—Pass. to be disclosed, made known, NTest.

Menu

Word wheel

ἀποκαλύπτω

Saved

Recent