ἐπιπλήσσω
ἐπιπλήσσω, to strike, to rebuke
Could not find ἐπιπλήξῃ in Logeion dictionaries.
ἐπιπλήξῃ aorist middle subjunctive 2nd singular, aorist active subjunctive 3rd singular, future middle indicative 2nd singular of ἐπιπλήσσω
- strike, τόξῳ ἐπιπλήσσων Il. 10.500; ὑπέροισιν Nic. Th. 952.
- II punish, chastise, esp. with words, rebuke, reprove, c. acc. pers., καί μʼ οὔ τινά φημι ἄλλον ἐπιπλήξειν Il. 23.580, cf. Pl. Prt. 327a: c. dat., Ἕκτορ, ἀεὶ μέν πώς μοι ἐπιπλήσσεις Il. 12.211, cf. Isoc. 1.31; ἐμαυτῷ Pl. Lg. 805b, cf. 1 Ep.Ti. 5.1, etc.; ἐπί τινι for a thing, Pl. Plt. 286b:—Pass., to be rebuked, Id. Grg. 478e.
- 2 ἐ. τινί τι cast a thing in oneʼs teeth, Hdt. 3.142, 7.136; τὴν . . αὐθαδίαν . . μὴ ʼπίπλησσέ μοι A. Pr. 80; ἐ. τινὶ τοῦτο, ὅτι . . Pl. Prt. 319d: c. acc. rei only, τί τόδʼ ἐπέπληξας; S. OC 1730 (lyr.): abs., Id. Aj. 288, X. Oec. 13.12, etc.
- III intr., fall upon, ἀρούραις Arat. 1095.
[ἐπι- 5.]
Fut. infin. ἐπιπλήξειν Il. 23.580.
- 1
To strike Il. 10.500.
- 2
To attack with words, to find fault with, chide.
With dat.: μοι Il. 12.211, Il. 23.580.
- 1
Strong 1969
*
1. to strike at, to punish.
2. to rebuke, reprove: I Ti 5:1.†
- Ito strike at, strike smartly, Il.
- IIto chastise with words, to rebuke, reprove, c. acc., Il., Plat.; also c. dat., Il.
- 2ἐπ. τί τινι to cast a thing in oneʼs teeth, Hdt., Aesch.:— c. acc. rei only, Soph.
-
…τέκτων, ὁμοίως δὲ χαλκεὺς σκυτοτόμος, ἔμπορος ναύκληρος, πλούσιος πένης, γενναῖος ἀγεννής, καὶ τούτοις οὐδεὶς τοῦτο ἐπιπλήττει ὥσπερ τοῖς πρότερον, ὅτι οὐδαμόθεν μαθών, οὐδὲ ὄντος διδασκάλου οὐδενὸς αὐτῷ, ἔπειτα συμβουλεύειν ἐπιχειρεῖ · δῆλον γὰρ…
Plato, Protagoras
-
…μὴ πάντες αὐληταὶ ἦμεν ὁποῖός τις ἐδύνατο ἕκαστος, καὶ τοῦτο καὶ ἰδίᾳ καὶ δημοσίᾳ πᾶς πάντα καὶ ἐδίδασκε καὶ ἐπέπληττε τὸν μὴ καλῶς αὐλοῦντα, καὶ μὴ ἐφθόνει τούτου, ὥσπερ νῦν τῶν δικαίων καὶ τῶν νομίμων οὐδεὶς φθονεῖ οὐδʼ…
Plato, Protagoras
-
…κείμενον ἐν μέσσοισι Διὸς τέρας αἰγιόχοιο. δὴ τότε Πουλυδάμας θρασὺν Ἕκτορα εἶπε παραστάς · Ἕκτορ ἀεὶ μέν πώς μοι ἐπιπλήσσεις ἀγορῇσιν ἐσθλὰ φραζομένῳ, ἐπεὶ οὐδὲ μὲν οὐδὲ ἔοικε δῆμον ἐόντα παρὲξ ἀγορευέμεν, οὔτʼ ἐνὶ βουλῇ οὔτέ ποτʼ ἐν…
Homer, Iliad
-
…κεῖνος γὰρ ἄκρας νυκτός, ἡνίχʼ ἕσπεροι λαμπτῆρες οὐκέτʼ ᾖθον, ἄμφηκες λαβὼν ἐμαίετʼ ἔγχος ἐξόδους ἕρπειν κενάς. κἀγὼ ʼπιπλήσσω καὶ λέγω · τί χρῆμα δρᾷς, Αἴας ; τί τήνδʼ ἄκλητος οὔθʼ ὑπʼ ἀγγέλων κληθεὶς ἀφορμᾷς πεῖραν οὔτε του…
Sophocles, Ajax
-
…Ἀθήνης. τόφρα δʼ ἄρʼ ὃ τλήμων Ὀδυσεὺς λύε μώνυχας ἵππους, σὺν δʼ ἤειρεν ἱμᾶσι καὶ ἐξήλαυνεν ὁμίλου τόξῳ ἐπιπλήσσων, ἐπεὶ οὐ μάστιγα φαεινὴν ποικίλου ἐκ δίφροιο νοήσατο χερσὶν ἑλέσθαι · ῥοίζησεν δʼ ἄρα πιφαύσκων Διομήδεϊ δίῳ. αὐτὰρ…
Homer, Iliad
-
…ἔργων βαρύς. ὅμοια μορφῇ γλῶσσά σου γηρύεται. σὺ μαλθακίζου, τὴν δʼ ἐμὴν αὐθαδίαν ὀργῆς τε τραχύτητα μὴ ʼπίπλησσέ μοι. στείχωμεν, ὡς κώλοισιν ἀμφίβληστρʼ ἔχει. ἐνταῦθα νῦν ὕβριζε καὶ θεῶν γέρα συλῶν ἐφημέροισι προστίθει. τί…
Aeschylus, Prometheus Bound
-
…δὲ κρείσσων ἀρετῇ τε βίῃ τε. εἰ δʼ ἄγʼ ἐγὼν αὐτὸς δικάσω, καί μʼ οὔ τινά φημι ἄλλον ἐπιπλήξειν Δαναῶν · ἰθεῖα γὰρ ἔσται. Ἀντίλοχʼ εἰ δʼ ἄγε δεῦρο διοτρεφές, ἣ θέμις ἐστί, στὰς ἵππων προπάροιθε…
Homer, Iliad
-
…οἷον μισῶν δοκεῖς ἡμῖν κολάζειν τὸ τοιοῦτον ἦθος μᾶλλον τοῦ δέοντος τῷ παραπεπτωκότι λόγῳ. κάλλιστα, ὦ ξένοι, ἐπεπλήξατε · καὶ τὸ μετὰ τοῦτο ἀκούοιτʼ ἄν, ὡς ἔοικε. λέγε μόνον. τὰς οὐ πολιτείας ἔγωγε αἰτίας εἶναί…
Plato, Laws
-
…· οἷος ἀνὴρ εἰ καὶ νῦν παρῆν, τούτων τʼ ἂν ἔφη ἀπέχεσθαι καὶ ἡμῖν σφόδρʼ ἂν ἃ ἐγὼ λέγω ἐπέπληττεν. ἐπειδὴ οὖν ἐσμεν φαῦλοι, βούλει τολμήσω εἰπεῖν οἷόν ἐστι τὸ ἐπίστασθαι ; φαίνεται γάρ μοι προὔργου τι ἂν…
Plato, Theaetetus
-
…ἔφη, καλά. μέμνησαι οὖν, ἦν δʼ ἐγώ, ὅτι ἐν τοῖς πρόσθεν οὐκ οἶδα ὅτου λόγος ἡμῖν ἐπέπληξεν ὅτι τοὺς φύλακας οὐκ εὐδαίμονας ποιοῖμεν, οἷς ἐξὸν πάντα ἔχειν τὰ τῶν πολιτῶν οὐδὲν ἔχοιεν ; ἡμεῖς δέ που…
Plato, Republic