ὠδίνω
ὠδίνω, to be in labor, give birth; to be in pain
Could not find ὠδίνοντα in Logeion dictionaries.
ὠδίνοντα present active participle neuter nominative plural, present active participle neuter vocative plural, present active participle neuter accusative plural, present active participle masculine accusative singular of ὠδίνω
ὠδίνω [ῑ], used by early writers only in pres.: fut. ὠδῑνήσω LXX Hb. 3.10: aor. ὤδῑνα AP 7.561 (Jul.Aeg.), Opp. C. 1.5, Jul. Or. 2.56d; ὠδίνησα LXX Ps. 7.15:—so aor. Med. and Pass., ὠδινησάμην, -ήθην, Aq. Ps. 113(114).7, Pr. 8.25:—
- to have the pains of childbirth, be in travail, ὡς δʼ ὅταν ὠδίνουσαν ἔχῃ βέλος ὀξὺ γυναῖκα Il. 11.269; ὠδίνειν τρομέω· χαλεπὸν βέλος Εἰλειθυίας Theoc. 27.29, cf. Ar. Th. 502, Ec. 529, Hp. Epid. 5.25, Pl. R. 395e, etc.
- 2 c. acc., to be in travail of a child, bring forth, E. IA 1234, LXX Ca. 8.5: of animals, ὠ. νεοττούς Ael. NA 2.46: prov., ὤδινεν ὄρος Luc. Hist.Conscr. 23.
- II metaph. of any great pain, to be in travail or anguish, of the Cyclops, στενάχων τε καὶ ὠδίνων ὀδύνῃσι Od. 9.415; Κύπριδι AP 7.30 (Antip.Sid.); labour painfully, ὠδίνουσι μέλισσαι ib. 9.363.22 (Mel. (?)); of the mind, to be in the throes or agonies of thought, Pl. Tht. 148e, al.; κυοῦμέν τε καὶ ὠ. περὶ ἐπιστήμης ib. 210b; ὑπὲρ δισσῶν μίαν ὠδίνειν ψυχήν E. Hipp. 258 (anap.); ὥστε μʼ ὠδίνειν τί φῄς what you mean, S. Aj. 794, cf. E. Heracl. 644; ὠδίνειν εἴς τι to long painfully for a thing, Hld. 5.32: c. inf., Id. 2.21, Him. Ecl. 13.38, Or. 4.1: c. acc., Hld. 10.31; ἔξοδον Chor. 42.20 p.517 F.-R.
- b worry, fuss, ὠδίνοντα μήποτε λήγειν περὶ τοῦ σώματος Pl. R. 407c.
- 2 c. acc., to be in travail with, συμφορᾶς βάρος S. Tr. 325; τὴν καύχησιν τὴν σοφιστικήν Epicur. Fr. 93, cf. AP 9.578 (Leo Phil.) (where ὧν is in the case of the anteced. by attraction).
- 3 Causal, cause to quiver, as in travail, φωνὴ βροντῆς ὠδίνησε γῆν LXX Si. 43.17(18) cod. Alex.
ὠδίνω (impf. ὤδινον, f. ὠδινῶ et ὠδινήσω, ao. ὠδίνησα et ὤδινα ; pass. seul. ao. ὠδινήθην)
A intr. :
I éprouver les douleurs de l’enfantement, enfanter avec douleur, abs. Il. 11, 269 ; Ar. Th. 502, etc. ; Plat. Rsp. 395e ; Plut. Thes. 20 ; Spt. Esaï. 23, 4 ; 26, 17 ; 48, 10 ; NT. Apoc. 12, 2 ; avec l’acc. Eur. I.A. 1234, etc. ; Spt. Esaï. 51, 2 ; en parl. d’animaux, El. N.A. 2, 46 ; p. anal. enfanter avec effort, produire, en parl. des abeilles, Christod. Ecphr. 343 ||
II p. ext. :
1 éprouver une douleur violente : ὠδίνων ὀδύνῃσιν, Od. 9, 415, souffrant des douleurs cruelles ; au mor. être dans l’angoisse, être anxieux, Soph. Aj. 794 ; Eur. Her. 644 ; Plut. M. 1090d ; avec un acc. συμφορᾶς βάρος, Soph. Tr. 325, garder renfermé dans son sein le douloureux fardeau de son infortune ; περί τινος, Plat. Theæt. 210b ; ὑπέρ τινος, Eur. Hipp. 258, souffrir pour qqn ||
2 porter dans son sein, nourrir dans son esprit : τι, Plat. Theæt. 148e, 151b, qqe ch. ; avec un inf. méditer de, Hld. 2, 21 ; εἴς τι, Hld. 5, 32, avoir un ardent désir de qqe ch. ||
B tr. faire trembler (litt. comme une femme dans les douleurs de l’enfantement) acc. Spt. Sir. 43, 16 ||
Moy. (ao. ὠδινησάμην) m. sign. Aqu. Ps. 113, 7.
Étym. ὠδίς.
1. barensweeën hebben;
2. uitbr. pijn lijden, door pijn geteisterd worden:
ὠδίνω, 1) Geburtsschmerzen, Geburtswehen haben, unter Schmerzen gebären, u. übh. gebären ; Il. 11.269 ; Eur. I.A. 1234 ; Ar. Th. 502 ; Sp., ὠδίνουσι γυναῖκες Plut. Thes. 20 ; τὸν ὠδίνοντα λόχον Lycophr. 342. – mit Mühe arbeiten, Mel. 110 (IX.363), Col. 97.
2) übh. heftige Schmerzen empfinden, στενάχων τε καὶ ὠδίνων ὀδύνῃσιν Od. 9.415 vom Zyklopen ; sich ängstigen, ὥστε μʼ ὠδίνειν τί φῄς Soph. Aj. 781 ; αἰὲν ὠδίνουσα συμφορᾶς βάρος Trach. 324.
3) übertr., mit Etwas schwanger gehen, Etwas im Sinne haben, Etwas vorhaben ; Plat. Theaet. 148c, 210b ; c. inf., Hel. 2.21.
2) übh. heftige Schmerzen empfinden, στενάχων τε καὶ ὠδίνων ὀδύνῃσιν Od. 9.415 vom Zyklopen ; sich ängstigen, ὥστε μʼ ὠδίνειν τί φῄς Soph. Aj. 781 ; αἰὲν ὠδίνουσα συμφορᾶς βάρος Trach. 324.
3) übertr., mit Etwas schwanger gehen, Etwas im Sinne haben, Etwas vorhaben ; Plat. Theaet. 148c, 210b ; c. inf., Hel. 2.21.
ὠδίνω
[ὠδίς.]
- 1
To suffer pain, be in agony : στενάχων τε καὶ ὠδίνων ὀδύνῃσιν (in agony of anguish) Od. 9.415.
- 2
To suffer the pains of child-birth : ὠδίνουσαν γυναῖκα (in labour) Il. 11.269.
- 1
ὠδίνω : writhe with pain, be in pain, travail, Il. 11.269.
ὠδίνω
ὠδί_νω,
mostly in pres.
- Ito have the pains or throes of childbirth, to be in travail or labour, Il., Plat., etc.
- 2c. acc. to be in travail of a child, to bring forth, Eur.
- IImetaph. of any great pain, to be in travail or anguish, Od., Eur.: to work hard, to travail, of bees, Anth.:—of the mind, ὥστε μʼ ὠδίνειν τί φῄς so that I am in an agony as to what you mean, Soph.
- 2c. acc. to be in travail with a thing, c. acc., Soph., Anth. from ὠδίς