diffidenter
diffidenter, distrustfully, diffidently
diffīdenter, Adv. (diffidens), mit Mißtrauen gegen sich, ängstlich, altera timide et d. attingere, Cic. Clu. 1: d. agere, Liv. 32, 21, 8: d. incedere et trepide, Amm. 26, 7, 13: Compar., multo timidius ac diffidentius bella Pontica ingressus, Iustin. 38, 7, 4.
diffīdentĕr (16) (diffidens), avec défiance, avec timidité : Cic. Clu. 1 || diffidentius Just. 38, 7, 4.
diffidenter . adv. c. et, v. diffidentia
See an image
See an image
diffīdenter
- diffidens, distrustfully, diffidently: diffidenter attingere aliquid: agere, L.