diffibulare

diffibulare [CL] , to unclasp (fig.). b to loosen, release, dissolve. 1430 in amicicie clamide, quam locorum distancia ~at Reg. Whet. II app. 453.  b senos diffibulat urbem / murus in egressus J. Exon. BT V 131; sacra ligabo / federa, que nulla caveas diffibulet etas Hanv. IX 296 p. 386; dicamus ‘nebulas diffibulat aer’; hoc enim verbum ‘~at’ proprie de homine [dicitur] ‥, quia, quando removet a se pallium, †dicamus [? l. dicimus] quod ~at pallium; similiter et de aere dicimus quod ‘~at nebulas’ Vinsauf AV II 3. 13 (cf. id. PN 545); nigra supercilii se linea curvat in arcum, / non patiens errare pilos, arcusque gemellos / alba superfusi diffibulat area lactis H. Avr. Hugh 177; quo sol vernus nubes diffibulat J. Howd. Ph. 875; donec ‥ serenior aura tante perturbacionis nebulas ~aret J. Glast. 190.