recluse
recluse
subs.
Use adj., P. and V. ἐρῆμος.
subs.
Use adj., P. and V. ἐρῆμος.
RECLUSE
solitarius (adjective or substantive). A recluse life vita solitaria: I lead a recluse life vitam solitarius ago (to solitude): habeo or ago aetatem procul a republica (in retirement or privacy).
solitarius (adjective or substantive). A recluse life vita solitaria: I lead a recluse life vitam solitarius ago (to solitude): habeo or ago aetatem procul a republica (in retirement or privacy).
recluse (subs.):
1. ănăchōrēta, ae, m. (Gr. ἀναχωρητής· one who retires,i. e. from the world): very many dwell in the desert, ... whom they call r.s, habitant plerique in eremo ... quos anachoretas vocant, Sulp. Sev. Dial. 1, 15, 2.
2. ĕrēmīta, ae (Gr. ἐρημίτης· a dweller in the desert): Paulus the first r., primus eremita, ib. 17, 1.
3. pure Lat. sōlĭtārius homo (the best expr. to represent Wordsworth's "Recluse"): v. foll. art.
recluse (adj.):
1. sēcrētus, a, um: tumult invades the most r. persons, secretissimos invadit tumultus, Sen. Ep. 91, 5.
2. sōlĭtārius, a, um: a r. life, solitaria vita, Quint. 1, 2, 18: a r. man, solitarius homo, Cic. Off. 2, 11, 39 a r. life, sōlĭtudo|P3 sōlĭtūdo in GWL], id. Att. 3, 7, 1. Phr.: I lead a r. life, odi celebritatem fugio homines, ib.
1. ănăchōrēta, ae, m. (Gr. ἀναχωρητής· one who retires,
2. ĕrēmīta, ae (Gr. ἐρημίτης· a dweller in the desert): Paulus the first r., primus eremita, ib. 17, 1.
3. pure Lat. sōlĭtārius homo (the best expr. to represent Wordsworth's "Recluse"): v. foll. art.
recluse (adj.):
1. sēcrētus, a, um: tumult invades the most r. persons, secretissimos invadit tumultus, Sen. Ep. 91, 5.
2. sōlĭtārius, a, um: a r. life, solitaria vita, Quint. 1, 2, 18: a r. man, solitarius homo, Cic. Off. 2, 11, 39 a r. life, sōlĭtudo|P3 sōlĭtūdo in GWL], id. Att. 3, 7, 1. Phr.: I lead a r. life, odi celebritatem fugio homines, ib.