reciprocity
reciprocity
subs.
P. τὸ ἀντιπεπονθός (Aristotle).
subs.
P. τὸ ἀντιπεπονθός (Aristotle).
RECIPROCITY
*mutua ratio.
*mutua ratio.
reciprocity:
1. vĭcis, em, e (no nom.): in this r. of talk, hac vice sermonum, Virg. Aen. 6, 535 to fulfil r. towards injury rather than to kindness, injuriae quam beneficio, vicem exsolvere, Tac. H. 4, 3.
2. vĭcissĭtūdo, nothing is more pleasant than the r of tastes and duties, nihil vicissitudine studiorum officiorumque jucundius, Cic. Am. 14, 49.
3. mūtuum, adj. n.: what r. you think there is in friendship, I know not, quid tu existimes esse in amicitia mutuum, nescio, Cic. Fam. 5, 2: v.RECIPROCAL , INTERCHANGE .
1. vĭcis, em, e (no nom.): in this r. of talk, hac vice sermonum, Virg. Aen. 6, 535 to fulfil r. towards injury rather than to kindness, injuriae quam beneficio, vicem exsolvere, Tac. H. 4, 3.
2. vĭcissĭtūdo, nothing is more pleasant than the r of tastes and duties, nihil vicissitudine studiorum officiorumque jucundius, Cic. Am. 14, 49.
3. mūtuum, adj. n.: what r. you think there is in friendship, I know not, quid tu existimes esse in amicitia mutuum, nescio, Cic. Fam. 5, 2: v.