αἰών
αἰών, life, lifetime, time; spinal marrow
- period of existence (τὸ τέλος τὸ περιέχον τὸν τῆς ἑκάστου ζωῆς χρόνον . . αἰὼν ἑκάστου κέκληται Arist. Cael. 279a25):
- I lifetime, life, ψυχή τε καὶ αἰών Il. 16.453; ἐκ δʼ αἰ. πέφαται Il. 19.27; μηδέ τοι αἰ. φθινέτω Od. 5.160; λείπει τινά Il. 5.685; ἀπʼ αἰῶνος νέος ὤλεο (Zenod. νέον) 24.725; τελευτᾶν τὸν αἰῶνα Hdt. 1.32, etc.; αἰῶνος στερεῖν τινά A. Pr. 862; αἰῶνα διοιχνεῖν Id. Eu. 315; συνδιατρίβειν Cratin. 1; αἰ. Αἰακιδᾶν, periphr. for the Aeacidae, S. Aj. 645 s. v. l.; ἀπέπνευσεν αἰῶνα E. Fr. 801; ἐμὸν κατʼ αἰῶνα A. Th. 219.
- 2 age, generation, αἰ. ἐς τρίτον ib. 744; ὁ μέλλων αἰών posterity, D. 18.199, cf. Pl. Ax. 370c.
- 3 oneʼs life, destiny, lot, S. Tr. 34, E. Andr. 1215, Fr. 30, etc.
- II long space of time, age, αἰὼν γίγνεται ʼtis an age, Men. 536.5; esp. with Preps., ἀπʼ αἰῶνος of old, Hes. Th. 609, Ev.Luc. 1.70; οἱ ἀπὸ τοῦ αἰ. Ῥωμαῖοι D.C. 63.20; διʼ αἰῶνος perpetually, A. Ch. 26, Eu. 563; all oneʼs life long, S. El. 1024; διʼ αἰῶνος μακροῦ, ἀπαύστου, A. Supp. 582, 574; τὸν διʼ αἰ. χρόνον for ever, Id. Ag. 554; εἰς ἅπαντα τὸν αἰ. Lycurg. 106, Isoc. 10.62; εἰς τὸν αἰ. LXX Ge. 3.23, al., D.S. 21.17, Ev.Jo. 8.35, Ps.-Luc. Philopatr. 17; εἰς αἰῶνα αἰῶνος LXX Ps. 131(132).14; ἐξ αἰῶνος καὶ ἕως αἰῶνος ib. Je. 7.7; ἐπʼ αἰ. ib. Ex. 15.18; ἕως αἰῶνος ib. 1 Ki. 1.22, al.:— without a Prep., τὸν ἅπαντα αἰ. Arist. Cael. 279a22; τὸν αἰῶνα Lycurg. 62, Epicur. Ep. 1 p.8 U.; eternity, opp. χρόνος, Pl. Ti. 37d, cf. Metrod. Fr. 37, Ph. 1.496, 619, Plot. 3.7.5, etc.; τοὺς ὑπὲρ τοῦ αἰῶνος φόβους Epicur. Sent. 20.
- 2 space of time clearly defined and marked out, epoch, age, ὁ αἰὼν οὗτος this present world, opp. ὁ μέλλων, Ev.Matt. 13.22, cf. Ep.Rom. 12.2; ὁ νῦν αἰ. 1 Ep.Tim. 6.17, 2 Ep.Tim. 4.10:—hence in pl., the ages, i.e. eternity, Phld. D. 3 Fr. 84; εἰς πάντας τοὺς αἰ. LXX To. 13.4; εἰς τοὺς αἰ. ib. Si. 45.24, al., Ep.Rom. 1.25, etc.; εἰς τοὺς αἰ. τῶν αἰώνων LXX 4 Ma. 18.24, Ep.Phil. 4.20, etc.; ἀπὸ τῶν αἰ., πρὸ τῶν αἰ., Ep.Eph. 3.9, 1 Cor. 2.7; τὰ τέλη τῶν αἰ. ib. 10.11.
- 3 Αἰών, ὁ, personified, Αἰὼν Χρόνου παῖς E. Heracl. 900 (lyr.), cf. Corp.Herm. 11, etc.; as title of various divine beings, Dam. Pr. 151, al.; esp.=Persian Zervan, Suid. s.v. Ἡρασκος.
- 4 Pythag., = 10, Theol.Ar. 59.
- B spinal marrow (perh. regarded as seat of life), h.Merc. 42, 119, Pi. Fr. 111, Hp. Epid. 7.122; perh. also Il. 19.27.
A indif. al tiempo
I
1 fuerza vital, vida en cont. que expresan su pérdida y la muerte consiguiente del individuo
με καὶ λίποι αἰών
αὐτὰρ ἐπὴν δὴ τόν γε λίπῃ ψυχή τε καὶ αἰών
αὐτὸς δὲ φίλης αἰῶνος ἀμερθῇς
γλυκερῆς αἰῶνος ἀμέρσῃς
αἰ. δὲ δι' ὀστέων ἐρραίσθη
γυνὴ γὰρ ἄνδρ' ἕκαστον αἰῶνος στερεῖ
ἀπέπνευσεν αἰῶνα
ἐκ δ' αἰὼν πέφαται
μηδέ τοι αἰ. φθινέτω
κατείβετο δὲ γλυκὺς αἰών
2 médula, meollo
αἰῶν' ἐξετόρησεν ... χελώνης
αἰῶνα τετορήσας
ὁ τὸν αἰῶνα φθινήσας ἑβδομαῖος ἀπέθανε
II universo, mundo (trad. de hebr. ‘ôlam) LXX Ec.3.11, Ex.15.18, Ps.65.7, Max.Tyr.11.5, en plu.
βασιλεὺς τῶν αἰώνων
B en sent. temp.
I ref. a la vida humana (o animal) individual o genérica
1 tiempo vital, curso de la vida, vida
a) c. determ. temp.
μινυνθάδιος δέ οἱ αἰὼν ἔπλετο
ἐπὶ δηρὸν δέ μοι αἰ. ἔσσεται
αἰῶνι δ' ἐν παύρῳ
μακρὸς αἰών
βραχὺς αἰ.
αἰὼν βίοιο
tiempo de la vidaτῆς ἑκάστου ζωῆς χρόνος ... αἰών
γυμνῆτα βίον ἔχοντες δι' αἰῶνος
viven desnudos toda su vida
b) c. determ. cualit.
αἰ. ἀσφαλής
τερπνὸς αἰ.
ῥηϊδίως αἰῶνα ... διάγουσιν
γλυκὺς αἰών
στυγνός
αἰῶνα τλάμον' ἕξω
ἄλυπος
μακάριος
δυσπέρατον αἰῶνα
μονάδ' αἰῶνα διάξουσα
habiendo de llevar una vida de orfandadμῶν ἐλεύθερον αἰῶνα θέσθαι; ... αἰῶνα τὸν σύμπαντα δουλεύειν θέλω
(Agamenón.-) ¿acaso (quieres) vivir libre? ... (Hécuba.-) Prefiero toda la vida ser esclavaκακῶν ἄγευστος αἰ.
γήραϊ καὶ νεότητι ῥέει μορφούμενος αἰών
• c. determ. que lo cualifican como propiamente humano
θνατὸς αἰών
μόρσιμος αἰών
ἀνθρώπων ... αἰών
c) sin ninguna determ. curso de la vida
ἀπ' αἰῶνος νέος ὤλεο
τῷ δὲ τἄπ' αἰῶνος κακὸν ἐσθλῷ ἀντιφερίζει ἐμμενές
para él durante toda su vida el mal es tan grande como el bienἐμὸν κατ' αἰῶνα
• δι' αἰῶνα, δι' αἰῶνος para toda la vida, de por vida Emp.B 110.3,
τοιαύτη νοῦν δι' αἰῶνος μένειν
οἴσω δὲ πένθος ... ἔστ' ἂν αἰὼν οὑμὸς ἀντέχῃ
llevaré luto por ti ... cuanto me quede de vidaδι' αἰῶνος ἀγωνοθέτης
juez en los juegos a perpetuidadὅπω[ς] πλουτή[σ]ῃς εἰς αἰῶ[να
διάσωσόν με πάντοτε εἰς τὸν αἰῶνα ἀπὸ φαρμάκων καὶ δολίων
líbrame en todo momento y para siempre de pócimas y engañosὅτι δεῖ αὐτὸν τὸ<ν> αἰῶνα πάντα φυλάττεσθαι τοῦτο<ν> οὗ κατεμαρτύρ<η>σεν
αἰῶνα συνδιατρίβειν
•
τελευτᾶν τὸν αἰῶνα
ἐμπειρία ... ποιεῖ τὸν αἰῶνα ἡμῶν πορεύεσθαι κατὰ τέχνην
ὑπολείποι γὰρ ἂν ὁ αἰών
• de lesiones incurables
τὸν αἰῶνα πάντα ἱκανὸν ἀντίσχειν τὸ νόσημα
σφακελίσαντα τὸν αἰῶνα πρήγματα παρασχεῖν
• en sent. banal tiempo
οἱ μὲν τῶν ἰητρῶν πάντα τὸν αἰῶνα διατελέουσι πτισάνας διδόντες
algunos médicos se pasan toda la vida (todo el tiempo) recetando tisanas
2 c. numerales generación
εἴκοσιν αἰώνεσσιν
en veinte generaciones (de hombres)αἰῶνα δ' εἰς τρίτον
hasta la tercera generación
II ciclo o etapa de la vida
1 edad
αἰῶ παρθένειον
edad virginal, juventudξύμφυτος αἰών
la edad crecida con uno mismo, la vejez
2 ciclo temporal, ciclo vital
ἔφαψιν - ἐπωνυμίᾳ δ' ἐπεκραίνετο μόρσιμος αἰὼν εὐλόχως, Ἔπαφον δ' ἐγέννασεν
el tiempo fijado llevó a cabo con buen parto el toque que es epónimo: dio a luz a Épafo
• de siete días como base del ciclo vital humano
ὁ δὲ αἰών ἐστι τοῦ ἀνθρώπου ἑπταήμερος
δῆλον δὲ καὶ τῷδε, ὅτι ἑπταήμερος ὁ αἰών, εἴ τις ἐθέλει ἑπτὰ ἡμέρας φαγεῖν ἢ πιεῖν μηδέν, οἱ μὲν πολλοὶ ἀποθνῄσκουσιν ἐν αὐτῇσιν
III op. la vida de los hombres y por encima de la vida humana
1
a) de los dioses y personif. hipostasiadas vida, existencia inmortal, infinita, superior, extraordinaria
αἰ. τῶν θεῶν op. βίος ἀνθρώπων
ἄσπετος αἰών
de Amor y Odioτίς δὲ πλὴν θεῶν ἅπαντ' ἀπήμων τὸν δι' αἰῶνος χρόνον;
χαλεπὸν αἰῶνα διάγοντες
(δρῦς) ᾗ ἔπι πουλὺν αἰῶνα τρίβεσκε διηνεκές
op. λόγος
• identificado con el número diez, Theol.Ar.59,
ὥστε ζωὴ καὶ αἰὼν συνεχὴς καὶ ἀίδιος ὑπάρχει θεῷ
(en rel. c. la divinidad y el primer motor inmóvil)
• hipotéticamente de los hombres op. a la brevedad real de su vida
ὥσπερ εἰς τὸν αἰῶνα παρασκευαζόμενοι
preparándonos como para una vida sin límites
b) de la vida superior
ὦ δύστανα γένη βροτῶν οἷς μὴ μέτριος αἰών
αἰὼν δυσαίων
de Helena
• de manera hiperbólica dicho de la vida superior de los atletas olímpicos cantados por los poetas
λαμπρὸν φέγγος ἔπεστιν ἀνδρῶν καὶ μείλιχος αἰών
2 del elemento divino en el hombre
op. σῶμα: λείπεται αἰῶνος εἴδωλον· τὸ γάρ ἐστι μόνον ἐκ θεῶν
• vida del más allá
ἄδακρυν νέμονται αἰῶνα
ἕτερον αἰῶνα ... οἰκήσομεν
σκοτίαν αἰῶνα λαχόντων
op. βίος
τοὺς ὑπὲρ τοῦ αἰῶνος φόβους
• de la vida en el Tártaro
αἰῶνα καλοῦντες τὸν αὐτῆς βίον
IV neutralizada la idea de vida humana o divina
1 tiempo superior, tiempo por encima de la vida humana, como sujeto
μὴ καθέλοι νιν αἰὼν πότμον ἐφάψαις ὀρφανὸν γενεᾶς
δι' αἰῶνος δὲ τὸν πρὶν ὄλβον ἕρματι προσβαλὼν Δίκας ὤλετ' ἄκλαυτος ᾆστος
αἰὼν ταῖς μεγάλαις δέδωκε κόσμον Ἀθάναις
ἡ ἀχάνεια τοῦ ὀπίσσω καὶ πρόσω αἰῶνος (op. ἡ βραχύτης τοῦ βίου)
• dentro del que se desarrolla la vida humana
δόλιος γὰρ αἰὼν ἐπ' ἀνδράσι κρέμαται ἑλίσσων βίου πόρον
ἀλλ' εἱλισσόμενός τις αἰὼν πλοῦτον μόνον αὔξει
μετὰ δ' ἵσταται ἀνδράσιν αἰὼν πολυπλάνητος αἰεί
2 tiempo indefinido, eternidad en el pres. y en el fut.
αἰὼν παῖς ἐστι παίζων, πεσσεύων
πρὸς τὸν αἰῶνα
para siempreοὕτως δ' ἔχει αὐτὴ αὑτῆς ἡ νόησις τὸν ἅπαντα αἰῶνα
κινοῦνται ... αἱ ἄτομοι ... τὸν αἰῶνα
ἄνθρωποι ... βιοῦσι ... ἀκαριαῖόν τι μέρος τοῦ παντὸς αἰῶνος
ἀπειρίαν τοῦ αἰῶνος
• como algo que devora o hace desaparecer a los seres
πόσους ἤδη ὁ αἰὼν Χρυσίππους πόσους Σωκράτεις πόσους Ἐπικτήτους καταπέπωκεν;
• en lit. jud.-crist.
εἰς αἰῶνα αἰῶνος
por los siglos de los siglos
• por falsa etim. a partir de
ἀεὶ ὄν
• como algo op. y por encima de χρόνος (cf. εἰκὼ δ' ἐπενόει κινητόν τινα αἰῶνος ποιῆσαι
decidió realizar una imagen móvil (el tiempo humano) de la eternidadἔσται κεῖνος αἰῶνος χρόνος
ὀλίγον χρόνον ... οἰκούντων ἡμῶν, ... ἐν Αἵδου διατελούντων τὸν ἄπειρον αἰῶνα
ὥσπερ τὸν ἄπειρον αἰῶνα ἡ τοῦ χρόνου ἀδιάλεπτος φορὰ νέον ἀεὶ παρέχεται
3 edad, era, época
a) en el futuro posteridad, era futura a la muerte de un héroe
δι' αἰῶνος μακροῦ πένθη μέγιστα δακρύων καρπουμένῳ
cosechando (en tu culto) grandes duelos de lágrimas por mucho tiempo en el futuroτῷ μέλλοντι αἰῶνι
δόξα προγόνων ἢ τοῦ μέλλοντος αἰῶνος
ὁ αἰὼν μέλλων
la edad futura, el siglo venidero en la concepción mesiánicaτοῦ αἰῶνος ἐκείνου τυχεῖν
κατ' αἰῶνος
εἰς αἰῶνα
διὰ τὸν φόβον τῆς βλασφημίας εἰς ἅπαντα τὸν αἰῶνα
de un faraónφρόνημα ... τοῦ παντὸς αἰῶνος ... ἄξιον
ὁ μετ' ἐμὲ πᾶς ... αἰ.
después de mí toda la posteridad
b) en el pasado mítico o histórico época antiquísima, antigüedad
τὴν ἐξ ἅπαντος τοῦ αἰῶνος συνηθροισμένην τῇ πόλει δόξαν κατῄσχυνεν
ἐν ἅπαντι τῷ αἰῶνι τῶν μνημονευομένων
ἐν παντὶ τῷ πρότερον αἰῶνι
οἱ ἅγιοι ἀπ' αἰῶνος προφῆται
• en plu.
θεὸς ὁ ὑπάρχων πρὸ τῶν αἰώνων
c) en el presente este tiempo, esta era
κατὰ τὸν ἡμέτερον αἰῶνα
en nuestra épocaὡς ἂν τοῦ ἡδίστου ἀνθρώποις αἰῶνος νῦν ἐνεστῶτος
ἄχρι τοῦ καθ' ἡμᾶς αἰῶνος
• el siglo op. a una edad futura feliz
ὁ αἰὼν οὗτος
συντέλεια τῶν αἰώνων
la consumación de los tiempos
d) era pasada y futura
κινουμένων (ἄστρων) ἐξ αἰῶνος εἰς ἕτερον αἰῶνα
ταῦτα ἐστὶ τὰ τοῦ κόσμου ἐγκύκλια ἄνω κάτω ἐξ αἰῶνος εἰς αἰῶνα
e) neutralizado pasado y pres. ἀπ' αἰῶνος de todos los tiempos dicho hiperbólicamente
μόνος ἀπ' αἰῶνος ἀνδρῶν
μόνος καὶ πρῶτος τῶν ἀπ' αἰῶνος πυκτῶν
τοὺς ἀπ' αἰῶνος ῥήτορας
πρῶτος τῶν ἀπὸ τοῦ αἰῶνος Ῥωμαίων
• irón.
θεωρήσατε ἕνα ἀπ' αἰῶνος ἐπαγόμενον γυμνασίαρχον
contemplad al único gimnasiarco de todos los tiempos que haya sido conducido al suplicio
C personif.
I
1 Eternidad
Αἰών τε Χρόνου παῖς
Αἰῶνος σ[τ]όμασιν βεβοημένε
cuyo nombre está en labios de la Eternidad
• interpretada como una fuerza universal que provoca y determina los distintos accidentes de la existencia
πάντα σφάλλων ὁ μέγιστος αἰών
αἰὼν παντογενὴς ὁ πάντα γεννῶν
φιλομετάβολον γάρ τί ἐστιν ὁ αἰών, οὐκ εἰς φυτὰ μόνον καὶ ζῷα ἀλλὰ καὶ εἰς ῥήματα
2 ser divino, eón op. ἄνθρωπος:
οὐ γὰρ εἰμὶ αἰών, ἀλλ' ἄνθρωπος
• en Egipto como trad. de nḥḥ, eternidad alusión solemne a un dios, prácticamente equiv. a θεός:
Αἰὼν Πλουτόνιος
ἡ Κόρη ... ἐγέννησε τὸν Αἰῶνα
(Αἰών) ὃν Ἀλεξανδρεῖς ἐτίμησαν, Ὄσιριν ὄντα καὶ Ἄδωνιν ὁμοῦ κατὰ μυστικήν
Αἰὼν παντοκράτωρ
• fuera de Egipto, pero prob. por extensión de tal uso ref. tb. a una divinidad solar
Αἰὼν ἀσβέστων φλογμῶν
3 eón gnóstico, Hippol.Haer.5.9.5, 6.17.7, Iren.Lugd.Haer.1.1.1.
4 mit. Eón
II totalidad de eones, mundo espiritual Origenes Io.13.19; cf.
•De *°Hi̯2u-/*eHi̯2u-; del grado pleno procede ai. āyuṣ; del grado cero αἰών, ἀεί, αἰές; cf. tb. lat. aeuum, aeternus, gót. aiws ‘tiempo’.
1. levenskracht:
2. leven, levensduur:
3. personif.
1) Zeit, bes.
a) Lebenszeit, Leben, Hom. τὸν λίπῃ ψυχή τε καὶ αἰών Il. 16.453, allein 5.685 ; ἐκ δʼ αἰὼν πέφαται Il. 19.27 ; ἀπʼ αἰῶνος νέος ὤλεο 24.725, du starbest jung ; μηδέ τοι αἰὼν φθινέτω Od. 5.160, κατείβετο δὲ γλυκὺς αἰών 152 ; ψυχῆς τε καὶ αἰῶνός σε εὖνιν ποιήσας 9.523 ; αἰῶνα φθινύθω 18.204. Oft Trag., μονάδʼ αἰῶνα διάγειν Eur. Phoen. 1484 ; αἰῶνος στερεῖν Aesch. Prom. 864 ; μέτριος, τλήμων Soph. Phil. 179, O.C. 1734 ; ἄδακρυν αἰῶνα νέμεσθαι Pind. Ol. 2.74 ; vgl. Xen. Cyr. 3.3.3 ; αἰῶνα τελευτῆσαι, sein Leben endigen, Her. 1.32 ; διαφέρειν, hinbringen, 3.40.
b) lange Zeit, Ewigkeit, μακρὸς αἰών Aesch. Suppl. 577, vgl. μακροὺς αἰῶνας ἔκειντο Theocr. 16.43 ; ὁ διʼ αἰῶνος χρόνος Ag. 540, u. allein διʼ αἰῶνος, fortdauernd, Ch. 26 ; Soph. El. 1013 ; Arist. mund. 5 und andere Pros.; εἰς πάντα τὸν αἰῶνα, für alle Ewigkeit, Lycurg. 106. Dah. die Ableitung von αἰὲν ὤν, Arist. coel. 1.11.
2) Rückenmark, H.h. Merc. 42 ; Hippocr.
-ῶνος, ὁ.
Fem. Il. 22.58.
- 1
One’s lifetime, one’s life: μινυνθάδιος αἰ. ἔπλετο Il. 4.478 = Il. 17.302. Cf. Il. 9.415: Od. 5.152.
- 2
Life, the state of being in life: ἀπʼ αἰῶνος ὤλεο Il. 24.725.
- 3
The animating principle, the vital spirit, the soul, the life, life, one’s life (cf. θυμός
I.1.b): λίποι μʼ αἰ. Il. 5.685. Cf. Il. 16.453, Il. 19.27, Il. 22.58: αἰῶνος εὖνιν Od. 9.523. Cf. Od. 5.160, Od. 7.224, Od. 18.204.
- 1
- a span, course of life αἰὼν δʼ ἔφεπε μόρσιμος O. 2.10 ἄδακρυν νέμονται αἰῶνα O. 2.67 μὴ καθέλοι μιν αἰὼν πότμον ἐφάψαις ὀρφανὸν γενεᾶς O. 9.60 αἰὼν δʼ ἀσφαλὴς οὐκ ἔγεντʼ οὔτʼ Αἰακίδᾳ παρὰ Πηλεῖ οὔτε P. 3.86 τὰν ἀκίνδυνον παρὰ ματρὶ μένειν αἰῶνα πέσσοντʼ P. 4.186 κλυτᾶς αἰῶνος ἀκρᾶν βαθμίδων ἄπο P. 5.7 λαμπρὸν φέγγος ἔπεστιν ἀνδρῶν καὶ μείλιχος αἰών P. 8.97 νιν εὐθυπομπὸς αἰὼν ταῖς μεγάλαις δέδωκε κόσμον Ἀθάναις N. 2.8 ἐλᾷ δὲ καὶ τέσσαρας ἀρετὰς ὁ θνατὸς αἰών N. 3.75 ἐκ πόνων δʼ τελέθει πρὸς γῆρας αἰὼν ἡμέρα N. 9.44 ἐπεὶ τούτον, ἢ πάμπαν θεὸς ἔμμεναι οἰκεῖν τοὐρανῷ, εἵλετʼ αἰῶνα Πολυδεύκης N. 10.59 αἰὼν δὲ κυλινδομέναις ἁμέραις ἄλλʼ ἄλλοτʼ ἐξ ἄλλαξεν I. 3.18 ἕκαλος ἔπειμι γῆρας ἔς τε τὸν μόρσιμον αἰῶνα I. 7.42 δόλιος γὰρ αἰὼν ἐπʼ ἀνδράσι κρέμαται I. 8.14 πολύ τοι φέριστον ἀνδρὶ τερπνὸς αἰών fr. 126. 2. ζωὸν δʼ ἔτι λείπεται αἰῶνος εἴδωλον existence fr. 131b. 2. ἰσοδένδρου τέκμαρ αἰῶνος θεόφραστον λαχοῖσα (sc. a Dryad nymph.) fr. 165.
- b marrow αἰὼν δὲ διʼ ὀστέων ἐρραίσθη fr. 111. 5.
Strong 165
1. in cl., like Lat.
(a) of the past: ἀπ’ αἰ. (cf. Heb.
(b) of the future: εἰς τ. αἰ. (cf. (LXX); εἰς τοὺς αἰ., Mt 6:13; εἰς τοὺς αἰ. τῶν αἰ. (cf. Is 45:17,
2. οἱ αἰ., the worlds, the universe, "the sum of the periods of time, including all that is manifested in them": He 1:2 11:3 (cf. I Ti 1:17, where τῶν αἰ. are prob. "the ages or world-periods which when summed up make eternity".
3. the present age (Heb.
- a period of existence:
- 1oneʼs life-time, life, Hom. and Attic Poets.
- 2an age, generation, Aesch.; ὁ μέλλων αἰών posterity, Dem.
- 3a long space of time, an age, ἀπʼ αἰῶνος of old, for ages, Hes., NTest.; τὸν διʼ αἰῶνος χρόνον for ever, Aesch.; ἅπαντα τὸν αἰ. Lycurg.
- 4a definite space of time, an era, epoch, age, period, ὁ αἰὼν οὗτος this present world, opp. to ὁ μέλλων, NTest.:—hence its usage in pl., εἰς τοὺς αἰῶνας for ever, NTest.
-
…. φεύγουσι γάρ τοι χοἰ θρασεῖς, ὅταν πέλας ἤδη τὸν Ἅιδην εἰσορῶσι τοῦ βίου. εὐδαίμονες οἷσι κακῶν ἄγευστος αἰών. οἷς γὰρ ἂν σεισθῇ θεόθεν δόμος, ἄτας οὐδὲν ἐλλείπει γενεᾶς ἐπὶ πλῆθος ἕρπον · ὅμοιον ὥστε ποντίαις οἶδμα…
Sophocles, Antigone
-
…τοκεῦσιν ἅμʼ ἕσπετο μῆλα ἰδέσθαι · τοὔνεκά μιν κάλεον Σιμοείσιον · οὐδὲ τοκεῦσι θρέπτρα φίλοις ἀπέδωκε, μινυνθάδιος δέ οἱ αἰὼν ἔπλεθʼ ὑπʼ Αἴαντος μεγαθύμου δουρὶ δαμέντι. πρῶτον γάρ μιν ἰόντα βάλε στῆθος παρὰ μαζὸν δεξιόν · ἀντικρὺ δὲ διʼ…
Homer, Iliad
-
…Ἰλίῳ πρός τινος Λυκίων, πάτερ, δορίτμητος κατηναρίσθης · λιπὼν ἂν εὔκλειαν ἐν δόμοισι τέκνων τʼ ἐν κελεύθοις ἐπιστρεπτὸν αἰῶ κτίσας πολύχωστον ἂν εἶχες τάφον διαποντίου γᾶς δώμασιν εὐφόρητον, φίλος φίλοισι τοῖς ἐκεῖ καλῶς θανοῦσιν κατὰ χθονὸς ἐμπρέπων σεμνότιμος…
Aeschylus, Libation Bearers
-
…ἄγχʼ αὐτοῖο πέσε πρηνὴς ἐπὶ νεκρῷ τῆλʼ ἀπὸ Λαρίσης ἐριβώλακος, οὐδὲ τοκεῦσι θρέπτρα φίλοις ἀπέδωκε, μινυνθάδιος δέ οἱ αἰὼν ἔπλεθʼ ὑπʼ Αἴαντος μεγαθύμου δουρὶ δαμέντι. Ἕκτωρ δʼ αὖτʼ Αἴαντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ · ἀλλʼ ὃ μὲν ἄντα ἰδὼν…
Homer, Iliad
-
…πᾶν γὰρ ἂν κατειργάσω. ἀλλʼ ἦ φύσιν γε, τὸν δὲ νοῦν ἥσσων τότε. ἄσκει τοιαύτη νοῦν διʼ αἰῶνος μένειν. ὡς οὐχὶ συνδράσουσα νουθετεῖς τάδε. εἰκὸς γὰρ ἐγχειροῦντα καὶ πράσσειν κακῶς. ζηλῶ σε τοῦ νοῦ ,…
Sophocles, Electra
-
…μακάρων οὔτε θνητῶν ἀνθρώπων. ὣς ἔφατʼ, αὐτὰρ ἐγώ μιν ἀμειβόμενος προσέειπον · αἲ γὰρ δὴ ψυχῆς τε καὶ αἰῶνός σε δυναίμην εὖνιν ποιήσας πέμψαι δόμον Ἄϊδος εἴσω, ὡς οὐκ ὀφθαλμόν γʼ ἰήσεται οὐδʼ ἐνοσίχθων. ὣς ἐφάμην ,…
Homer, Odyssey
-
…δάκρυα λείβων. ἀγχοῦ δʼ ἱσταμένη προσεφώνεε δῖα θεάων · κάμμορε, μή μοι ἔτʼ ἐνθάδʼ ὀδύρεο, μηδέ τοι αἰὼν φθινέτω · ἤδη γάρ σε μάλα πρόφρασσʼ ἀποπέμψω. ἀλλʼ ἄγε δούρατα μακρὰ ταμὼν ἁρμόζεο χαλκῷ εὐρεῖαν σχεδίην · ἀτὰρ…
Homer, Odyssey
-
…ἐμασχαλίσθη δέ γʼ, ὡς τόδʼ εἰδῇς · ἔπρασσε δʼ, ᾇπέρ νιν ὧδε θάπτει, μόρον κτίσαι μωμένα ἄφερτον αἰῶνι σῷ. κλύεις πατρῴους δύας ἀτίμους. λέγεις πατρῷον μόρον · ἐγὼ δʼ ἀπεστάτουν ἄτιμος, οὐδὲν ἀξία · μυχῷ…
Aeschylus, Libation Bearers
-
…; οὐδεὶς τῶν ἀγαθῶν γὰρ ζῶν κακῶς εὔκλειαν αἰσχῦναι θέλει νώνυμος, ὦ παῖ παῖ. ὡς καὶ σὺ πάγκλαυτον αἰῶνα κοινὸν εἵλου, τὸ μὴ καλὸν καθοπλίσασα, δύο φέρειν ἐν ἑνὶ λόγῳ, σοφά τʼ ἀρίστα τε παῖς κεκλῆσθαι…
Sophocles, Electra
-
…φρένα λύπης. κύριός εἰμι θροεῖν ὅδιον κράτος αἴσιον ἀνδρῶν ἐκτελέων · ἔτι γὰρ θεόθεν καταπνεύει πειθὼ μολπᾶν ἀλκὰν σύμφυτος αἰών · ὅπως Ἀχαι ῶν δίθρονον κράτος, Ἑλλάδος ἥβας ξύμφρονα ταγάν, πέμπει σὺν δορὶ καὶ χερὶ πράκτορι θούριος ὄρνις…
Aeschylus, Agamemnon