Logeion | θεοτερπής

θεο-τερπής, ές,

of a dish, fit for the gods, Philox. 2.9; pleasing to God, βιοτή AP 9.197 (Marin.); cf. θεοταρπέες.

θεο·τερπής, ής, ές, agréable aux dieux ou à Dieu, Philox. (Ath. 147a) ; Anth. 1, 82, 88, etc.

Étym. θ. τέρπω.

θεοτερπής, ές, Gott erfreuend, Gott gefällig ; βιοτή Ep.adesp. 594 (IX.197); Philox. Ath. IV.147a.

θεοτερπής θεο-τερπής, ές τέρπω

θεοτερπής