θεόσπορος
θεόσπορος, sown by a god, divine
θεό-σπορος, ον,
- sown by a god, divine, κῦμα E. Fr. 106.
θεό·σπορος, ος, ον, créé par un dieu, Eur. fr. 107.
Étym. θ. σπείρω.
θεόσπορος, von Gott gesät, gemacht, Eur. bei Rust. 656.8.