θεότης
θεότης, divinity, divine nature
θεότης, ητος, ἡ,
- divinity, divine nature, Ep.Col. 2.9, Plu. Isid. 2.359d, Luc. Icar. 9, etc.; διὰ θεότητα for religious reasons, Heliod. ap. Orib. 50.7.1.
θεότης, ητος (ἡ) divinité (nature divine, sagesse divine) Plut. M. 415c ; Luc. Ic. 9 ; NT. Col. 2, 9.
Étym. θεός.
θεότης, ητος, ἡ, Gottheit ; Luc. Icarom. 9 ; Plut.; K.S.
Strong 2320
†
deity, Godhead: Col 2:9†
θεότης
θεός
- divinity, divine nature, Luc.