θεοστυγής
θεοστυγής, hated of the gods
θεο-στῠγής, ές,
- hated of the gods, E. Tr. 1213, Cyc. 602, Poll. 1.21; hated of God, Ep.Rom. 1.30 (where some take it Act., hating God).
θεο·στυγής, ής, ές [ῠ]
1 pass. haï des dieux, Eur. Tr. 1213, etc. ||
2 haïssable à Dieu, NT. Rom. 1, 30.
Étym. θ. στυγέω.
θεοστυγής, ές,
1) Gott verhaßt, θήρ Eur. Cycl. 598, vgl. Tr. 1213.
2) Gott hassend, NT u. K.S.
1) Gott verhaßt, θήρ Eur. Cycl. 598, vgl. Tr. 1213.
2) Gott hassend, NT u. K.S.
θεοστυγής
θεο-στῠγής, ές
στύγος
- hated of the gods, Eur.: hated of God, NTest.