θεοστιβής
θεοστιβής, trodden by God
θεο-στῐβής, ές,
- trodden by God, δειράς Limen. 21; πυλεῶνες Procl. H. 7.7.
θεο·στιβής, ής, ές [ῐ] foulé par le pied de Dieu, Procl. H. 6, 6 ; Naz. 2, 649 Migne.
Étym. θ. στείβω.
θεοστιβής, ές, von Gott betreten, EM. 445.51 u. Sp.