θύμωμα
θύμωμα, wrath, passion
θύμ-ωμα [ῡ], ατος, τό,
- wrath, passion, A. Eu. 860 (pl.); θ. τὸ πόντου Epigr.Gr. 339.6 (Cyzicus).
θύμωμα, ατος (τὸ) [ῡ] mouvement de colère, colère, Eschl. Eum. 860 au plur.
Étym. θυμόω.
θύμωμα, τό, der Zorn, Aesch. Eum. 822.
θύμωμα
θύ_μωμα, ατος, τό,
θυμόω
- wrath, passion, Aesch.