λεία

λεία (A), ἡ, (λεῖος)

• tool for smoothing stone, S. Fr. 531.
• • II v. λαιαί.

λεία (B), Ion. ληΐη, Dor. λᾴα (Pi. O. 10(11).44), ἡ,

• booty, plunder, freq. in Hdt. (v. infr.), etc. (Hom. and Hes. always use ληΐς); esp. of cattle, opp. ἄνθρωποι, Pi. l.c., Th. 2.94 (v. infr. 4); λείας ἀπαρχὴν βοῦς S. Tr. 761, cf. Aj. 54, 145 (anap.): pl., ἐφθαρμένας εὑρίσκομεν λείας ἁπάσας ib. 26; rarely of persons, ἀγόμεθα λεία E. Tr. 614; prey of hunters, Id. Rh. 326: generally, booty, Th. 8.3, X. HG 1.2.4, 1.3.2; τοὺς λοιποὺς ληΐην θέσθαι give them up as plunder, Hdt. 4.202; λείαν ποιεῖσθαι τὴν χώραν, = λεηλατεῖν τὴν χώραν, Th. 8.41; λείαν ἄγειν X. Cyr. 5.3.1; ἐπὶ λείαν ἐκπορεύσονται Id. An. 5.1.8, etc.; κατὰ ληΐην ἐκπλῶσαι Hdt. 2.152: pl., διεσκεδασμένοι κατὰ τὰς ἰδίας λείας X. HG 1.2.5: prov., Μυσῶν λεία, of anything that may be plundered with impunity, Stratt. 35, D. 18.72, Arist. Rh. 1372b33.
• • • 2 plunder (as an act), ζῶσι ἀπὸ ληΐης καὶ πολέμου Hdt. 4.103.
    • 3 stolen property, τὴν λ. ἀποδοῦναι PCair.Zen. 145.16 (iii B.C.), cf. PSI 4.438.10-13 (iii B.C.).
    • 4 flocks and herds, cattle, ἀπογραφὴ λείας PHib. 1.33.2 (iii B.C.), cf. PPetr. 3p.279 (iii B.C.), BGU 1012 (ii B.C.), D.S. 19.21, 97; ἀτέλεια τῆς λ. OGI 748.9 (Cyzic., iii B.C.). (Lit. the peopleʼs property, cf. Lat. populari ‘plunder’.)

1. λεία -ας, ἡ plunder, booty, usu. consisting of livestock Soph. Ai. 26, al. Xen. Hel. 1.3.2 etc. | s.times of human beings Plut. Cor. 13.3; ἀγόμεθα λεία σὺν τέκνῳ I am carried off as plunder, together with my son Eur. Tr. 614 | ἀνθρώπους καὶ λείαν λαβόντες having carried off men and beasts Thuc. 2.94.3 | of hunting Eur. Rh. 326 | usu. Thuc. 6.95.1, al. Xen. Cyr. 5.3.2, al. etc.; τὴν χώραν … λείαν ἐποιεῖτο he plundered the area Thuc. 8.41.2; ζῶσι ἀπὸ ληΐης καὶ πολέμου they live off plunder and war Hdt. 4.103.3; ἐπὶ λείαν ἐκπορεύσονταί τινες some will go out to plunder Xen. An. 5.1.8 ‖ prov.: Μυσῶν λεία booty of the Mysians, whatever can be plundered with impunity Stratt. 36 Demosth. 18.72 Aristot. Rh. 1372b 33 etc. ‖ herds, livestock pHib. 1.33.11 (III^BCE)

● Ion. ληΐη Dor. λᾴα.

2. λεία -ας, ἡ [λεῖος] tool for smoothing stone Soph. fr. 531.

λεία, ἡ, ion. ληΐη u. ληΐς, Beute, bes. erbeutetes Vieh, geraubte Menschen ; λείας ἀπαρχὴν βοῦς Soph. Trach. 758, u. ä. ἐφθαρμένας εὑρίσκομεν λείας ἁπάσας, das geraubte Vieh, Aj. 26, vgl. 54, u. Δαναῶν βοτὰ καὶ λείαν verbunden, 145 ; von Menschen, ἀγόμεθα λεία σὺν τέκνῳ, Eur. proad. 610 ; Thuc. vrbdt καὶ ἀνθρώπους καὶ λείαν λαβόντες, 2.94 ; λείαν ἄγειν, Xen. Cyr. 5.3.1 u. Sp., πολλῇ λείᾳ θρεμμάτων καὶ ἀνδραπόδων περιτυχών, Plut. Coriol. 13. – Das Beutemachen, Beute in allgemeinerer Bdtg, ἐπὶ λείαν ἐκπορεύσονταί τινες, es werden Einige auf Beute ausziehen, Xen. An. 5.1.8, u. A., auch im plur., Xen. Hell. 1.2.5 ; Pol. 4.9.10. – sprichwörtlich war μυσῶν λεία, von allem durchaus Preisgegebenen, Dem. 18.72 ; Arist. rhet. 1.12 ; vgl. Harp. u. Zenob. 5.15.

λεία ², ἡ,
1) nach Poll. 7.118 ein Werkzeug der Steinhauer.
2) λεῖαι = λέαι, Poll. 7.36. Uebh. Gewicht, Hero.

λεία, Ionic ληίη, Doric λαία, ἡ,

• • • 1booty, plunder, Hdt., Soph., Eur., etc.:—generally, pillageable property, Thuc., Xen.; λείαν ποιεῖσθαι χώραν λεηλατεῖν χώραν, Thuc.:— Μυσῶν λεία, of anything that may be plundered with impunity, from the effeminate character of the Mysians, Dem.
    • 2plunder (as an act), ζῆν ἀπὸ ληίης Hdt.