περίπλους

περίπλους -ουν, zonder contr. περίπλοος -οον [περιπλέω] omvaarbaar.

2. περίπλους -ου, ὁ, zonder contr. περίπλοος -όου [περιπλέω] het omvaren: π. τοῦ Ἄθω het om Athos heen varen Hdt. 6.95.2; milit. omsingelende manoeuvre op zee; uitbr. zeereis: ὑπέσχετο ἤδη γράψειν καὶ τὸν περίπλουν τῆς ἔξω θαλάττης hij heeft al beloofd de zeereis over de buitenzee (buiten de Middellandse Zee) te beschrijven Luc. 59.31; overdr.: τοῦ κατὰ τὴν Ἀφροδίτην περίπλου λείψανον een restant van jouw reis over de zee van Aphrodite (Liefde) [Luc.] 49.3.