περιπλήθω
περιπλήθω, to be quite full
περιπλήθ-ω,
- to be quite full, c. gen., πόλις νεκρῶν περιπλήθουσα, γαῖα ν. περιπεπληθυῖα, Tryph. 595, Q.S. 11.160: also c. dat., βουκολίοισι Theoc. 25.13; σαρκί Opp. H. 5.591:—Med., abs., ib. 678.
περι·πλήθω (seul. prés.) être tout plein de, gén. Q. Sm. 11, 160 ; Triphiod. 595 ; dat. Opp. H. 5, 591 ||
Moy. abs. Opp. H. 5, 678.
περιπλήθω, sehr od. ganz voll sein, σαρκί, Opp. Hal. 5.591, 678.