προγενής
προγενής, born before, primaeval
προγενής, ές,
- born before, primeval, θεοί S. Ant. 938 (anap.): Comp. προγενέστερος, α, ον, earlier in birth, i.e. older, Il. 2.555, Od. 2.29, Theoc. 29.10, etc.; γενεῇ π. Il. 9.161; τινος 23.789; οἱ π. those who have gone before us, our predecessors, Arist. EN 1181b16, de An. 403b27, PA 642a24, Phld. Ind.Sto. 20: Sup. προγενέστατος, eldest-born, primordial, h.Cer. 110, Arist. de An. 410b14, Ath.Med. ap. Orib. inc. 21.21.
- II generally, previous, prior, συγγραφαί PSI 8.904.6 (i A.D.); χάρτης PLond. 1.77.59 (Comp., vi A.D.).
προ·γενής, ής, ές, né auparavant, Soph. Ant. 938 ; d’où cp. -έστερος, α, ον, plus âgé, plus ancien, Il. 2, 555, etc. ; Od. 2, 29, etc. ; πρ. τινος, Il. 23, 789, né avant qqn, plus âgé que qqn ; οἱ πρ. Arstt. Nic. 10, 9, 23, nos prédécesseurs ; sup. προγενέστατος, η, ον, le plus âgé, le plus ancien, Hh. Cer. 110, Arstt. An. 1, 5, 15.
Étym. π. γένος.
προγενής, ές, alt ; θεοὶ προγενεῖς, Soph. Ant. 929, v.l. πατρογενεῖς. – Häufiger im comp. προγενέστερος, älter ; Il. 2.555 ; ὅσον γενεῇ προγενέστερος εὔχομαι εἶναι, 9.161 ; τινός, 23.789 ; auch Pol. 9.2.2 ; u. superl., 6.54.1, wie H.h. Cer. 110 ; auch sonst in sp. Prosa.
sé propicio para mí, primer padre, el nacido primero, autoengendrado
προγενής
προ-γενής, ές
γίγνομαι
- born before, primaeval, Soph.: —comp. προγενέστερος earlier in birth, i. e. older, Hom.; οἱ πρ. our predecessors, Arist.:—Sup. προγενέστατος, eldest-born, Hhymn.