πρόγαμος
πρόγαμος, betrothed
πρόγᾰμ-ος, ον,
- betrothed, νύμφαι Tryph. 341.
- II before a marriage: Πρόγαμοι title of a play by Menander, Stob. 1.7.2.
πρό·γαμος, ος, ον [ᾰ] prêt à se marier, fiancé, Triphiod. 341 ; οἱ Πρόγαμοι, les Fiancés, titre d’une comédie de Ménandre.
Étym. π. γαμέω.
πρόγαμος, vorher heiratend oder verheiratet, Tryphiod. 332 ; – οἱ πρόγαμοι, Titel einer Komödie des Menander, nach Meineke p. 149 = προγάμια.