προγεννήτωρ
προγεννήτωρ, forefathers
προγενν-ήτωρ, ορος, ὁ, in pl.,
- forefathers, E. Hipp. 1380 (lyr.).
προγεννήτωρ, ορος (ὁ) aïeul, d’où au plur. aïeux, ancêtres, Eur. Hipp. 1380.
Étym. προγεννάω.
προγεννήτωρ, ορος, ὁ, = προγεννητήρ, παλαιοί, Eur. Hipp. 1380.
προγεννήτωρ
προ-γεννήτωρ, ορος, ὁ,
- in pl. forefathers, Eur.