προγεύστης
προγεύστης, one who tastes before
προ-γεύστης, ου, ὁ,
- one who tastes before, Plu. Bruta anim. 2.990a, Ath. 4.171b: fem. προ-γευστρίς, ίδος, ὄσφρησις Ph. 1.170, cf. 603.
προγεύστης, ου (ὁ) qui goûte ou déguste d’abord, Plut. M. 990a ; Ath. 171b.
Étym. προγεύομαι.
προγεύστης, ὁ, der Vorkoster, = προτένθης, Ath. IV.171c ; βασιλικοί, königlicher Mundschenk, Plut. Gryll. 7.