πρόβολος
πρόβολος, outcrop, bulwark
πρόβολος2, eligible for nomination
πρόβολ-ος, ὁ, (προβάλλω)
- anything that projects:
- I jutting rock, foreland, ἐπὶ προβόλῳ Od. 12.251: metaph., boulder in the path, obstacle, προβόλοις προσπταίειν interpol. in D. 8.61; λιμένας προβόλων ἐνέπλησας Id. 25.84 (metaph.; also literally, of stones sunk in a harbour, Arr. An. 2.21.7); τὸν λογισμὸν ὡς π. ἐμποδὼν τῇ γλώττῃ κείμενον Plu. Garr. 2.510a.
- 2 πρόβολοι ξύλων projecting barriers of wood to break the force of a stream, Id. Caes. 22.
- 3 defence, bulwark, π. πολέμου, of a fortress, X. Cyr. 5.3.11 and 23; of a person, shield, guardian, π. ἐμός, σωτὴρ δόμοις Ar. Nu. 1161 (lyr., paratrag.).
- II hunting-spear, Hdt. 7.76; generally, missile, Ph. Bel. 84.11 (pl.).
πρόβολ-ος, ον,
- eligible for nomination (cf. προβάλλω A.II.4), PThead. 17.9 (iv A.D.).
πρόβολος, ος, ον :
I qui s’avance en saillie : subst. ὁ πρ. :
1 cap, promontoire, Od. 12, 251 ||
2 écueil, Dém. 104 fin ; d’où obstacle, en gén. Dém. 795, 14 ||
II ce qu’on présente en avant, ce qu’on oppose : ὁ πρ. :
1 épieu, javelot, Hdt. 7, 76 ||
2 digue, Plut. Cæs. 22 ; fig. Plut. M. 510a ||
3 abri, défense, forteresse, en parl. d’une place forte, Xén. Cyr. 5, 3, 11 et 23 ; fig. en parl. d’une pers. Ar. Nub. 1161.
Étym. προβάλλω.
1. werpspies
2. vooruitstekende rots
3. barricade:
πρόβολος, Alles, was vorsteht od. vorgehalten wird;
substant.: a) ein vorspringender, vorragender Ort, ἐπὶ προβόλῳ ἁλιεύς, Od. 12.251, wie προβλής. So sagt Dem. 8.61 ἀλλʼ ἀνάγκη τούτοις ὥσπερ προβόλοις προσπταίοντας ὑστερίζειν ἐκείνων, u. ähnlich μὴ δὴ πρὸς οὓς αὐτὸς ἔχωσας λιμένας καὶ προβόλων ἐνέπλησας, πρὸς τούτους προσορμίζου, 25.84.
b) zum Schutz vorgehaltene Waffe, Schild, Speer, bes. Jagdspieß, Her. 7.76 ; übh. Schutz, neben σωτήρ, Ar. Nub. 1145 ; τοῦ πολέμου, heißt eine feste Burg, Xen. Cyr. 5.3.11, 23 ; Folgde, wie Plut. τὸν λογισμὸν ὡς πρόβολον ἐμποδὼν ἀεὶ τῇ γλώττῃ κείμενον, garrul. 14 ; aber Caes. 21 Wehr, um Wasser abzuhalten. – In VLL wird es auch erkl. τὸ τῶν σιτίων δοχεῖον.
substant.: a) ein vorspringender, vorragender Ort, ἐπὶ προβόλῳ ἁλιεύς, Od. 12.251, wie προβλής. So sagt Dem. 8.61 ἀλλʼ ἀνάγκη τούτοις ὥσπερ προβόλοις προσπταίοντας ὑστερίζειν ἐκείνων, u. ähnlich μὴ δὴ πρὸς οὓς αὐτὸς ἔχωσας λιμένας καὶ προβόλων ἐνέπλησας, πρὸς τούτους προσορμίζου, 25.84.
b) zum Schutz vorgehaltene Waffe, Schild, Speer, bes. Jagdspieß, Her. 7.76 ; übh. Schutz, neben σωτήρ, Ar. Nub. 1145 ; τοῦ πολέμου, heißt eine feste Burg, Xen. Cyr. 5.3.11, 23 ; Folgde, wie Plut. τὸν λογισμὸν ὡς πρόβολον ἐμποδὼν ἀεὶ τῇ γλώττῃ κείμενον, garrul. 14 ; aber Caes. 21 Wehr, um Wasser abzuhalten. – In VLL wird es auch erkl. τὸ τῶν σιτίων δοχεῖον.
πρόβολος
-ου, ὁ
[προ- 1 + βολ-, βάλλω.]
A projecting rock: ἐπὶ προβόλῳ Od. 12.251.
πρόβολος (προβάλλω): jutting rock, Od. 12.251†.
πρόβολος, ου,
προβάλλω
- anything that projects:
- Ia jutting rock, foreland, Od.:—metaph. a rock in the path, an obstacle, Dem.; λιμένας προβόλων ἐμπλῆσαι Dem.; πρόβολοι ξύλων projecting barriers of wood, Plut.
- 2a defence, bulwark, Xen.: of a person, a shield, guardian, Ar.
- IIa hunting-spear, Hdt.; cf. προβόλαιος.