στολάς
στολάς, moving in close array
στολ-άς, άδος, ἡ, (στόλος I.3)
- moving in close array, Λίβυες οἰωνοὶ στολάδες E. Hel. 1480 (lyr.), as v.l. for στοχάδες in a row.
- II leathern jerkin, Ael. Tact. 2.8.
στολάς, άδος [ᾰδ] adj. f. :
1 (στέλλω, équiper) litt. ce qui équipe, d’où subst. ἡ στ. Xén. An. 3, 3, 20, pièce de l’armure ||
2 qui émigre, voyageur, en parl. d’oiseaux, Eur. Hel. 1480.
Étym. στέλλω.
στολάς, άδος, ἡ, ein Stück der Reiterrüstung, Xen. An. 3.3.20 neben θώρακες genannt, 4.1.18 τοξευθεὶς διὰ τῆς ἀσπίδος καὶ τῆς στολάδος ; vielleicht = σπολάς. Vgl. auch στοχάς.
στολάς, άδος,
στόλος
- moving in close array, Eur.