στολιστής
στολ-ιστής, οῦ, ὁ,= ἱερόστολος, LXX 4 Ki. 10.22, Plu. Isid. 2.366f, Wilcken Chr. 77 ii 8 (ii A.D.), IG 3.140, Jul.Laod. in Cat.Cod.Astr. 5(1).189, cj. in Luc. Sacr. 14 (for σοφιστῶν).
στολιστής, οῦ (ὁ) litt. préposé au vestiaire, à la garde-robe, n. d’une classe de prêtres égyptiens, Spt. 4 Reg. 10, 22 ; au plur. Plut. M. 366e ; Clém. 758.
Étym. στολίζω.
στολιστής, ὁ, der Ausrüster, Bekleider, Plut. Is. et Os. 39.