φεῦ
φεῦ, ah! alas! woe!
- alas! freq. in Trag.; φ. τάλας S. Aj. 983, etc.: freq. c. gen., φ. τοῦ ὄρνιθος . . A. Th. 597, cf. S. El. 920, 1183; φ. τῆς βροτείας [φρενός] E. Hipp. 936: joined with other exclam., οἰοῖ δᾶ φ. A. Eu. 841 (lyr.); παπαῖ φ. or φ. π., S. Ph. 785, 792; φ. ὦ Ἑλλάς X. Ages. 7.5, cf. Cyr. 7.3.8.
- II of astonishment or admiration, ah! oh! E. Heracl. 552, El. 262, Ph. 1740 (lyr.), Pl. Phdr. 273c, etc., cf. Sch. Ar. Av. 162; doubled, φ. φ. E. Heracl. 535, Ar. l.c., Theoc. 5.86: c. gen., φ. φ. τῆς ὥρας, τοῦ κάλλους Ar. Av. 1724 (lyr.); φ. τοῦ ἀνδρός oh, what a man! X. Cyr. 3.1.39 (where, however, there is also a sense of grief): also φ. τὸ καὶ λαβεῖν πρόσφθεγμα τοιοῦδʼ ἀνδρός oh, but to get speech of such a man! S. Ph. 234; folld. by a relat., φεῦ, ὅσῳ λέγεις κτλ. Pl. Phdr. 263d; φ. ὡς εὖ λέγεις Id. Hp. Ma. 287b.—φεῦ in Trag. and Com. Poets sts. stands extra versum, A. Ag. 1307, Ch. 194, Ar. Nu. 41, etc.; when it forms part of the verse, it is usu. at the beginning, but not so in S. Ph. 234, 1302.
- 1exclamation of grief or anger, ah! alas! woe! like Lat. vah, vae,, Trag.; φεῦ τάλας Soph. etc.: c. ge., φεῦ τοῦ ὄρνιθος alas for the omen! aesch.
- 2of astonishment or admiration, ah! oh! Eur. etc.; c. gen. φεῦ τοῦ ἀνδρός oh what a man! Xen.: c. acc., φεῦ τὸ καὶ λαβεῖν πρόσφεγμα τοιοῦδʼ ἀνδρός oh but to get the speech of such a man! Soph.
-
…ἐκπεφυκὸς εἶ. οὔκουν τό γʼ ἔργον τοῦτο ποιήσας ποτέ. καὶ ταῦτʼ ἐπʼ ἀργύρῳ γε τὴν ψυχὴν προδούς. φεῦ · ἦ δεινὸν ᾧ δοκῇ γε καὶ ψευδῆ δοκεῖν. κόμψευέ νυν τὴν δόξαν · εἰ δὲ ταῦτα μὴ φανεῖτέ…
Sophocles, Antigone
-
…πῆμʼ Ὀδυσσέως χάριν. ἦ ῥα κελαινώπαν θυμὸν ἐφυβρίζει πολύτλας ἀνήρ, γελᾷ δὲ τοῖσδε μαινομένοις ἄχεσιν πολὺν γέλωτα, φεῦ φεῦ, ξύν τε διπλοῖ βασιλῆς κλύοντες Ἀτρεῖδαι. οἱ δʼ οὖν γελώντων κἀπιχαιρόντων κακοῖς τοῖς τοῦδʼ · ἴσως τοι…
Sophocles, Ajax
-
…γὰρ γλῶσσαν οὐκ ἐπαΐω. εἴθʼ ὑμὶν ἀμφοῖν νοῦς γένοιτο σωφρονεῖν · τούτου γὰρ οὐδὲν σφῷν ἔχω λῷον φράσαι. φεῦ · τοῦ θανόντος ὡς ταχεῖά τις βροτοῖς χάρις διαρρεῖ καὶ προδοῦσʼ ἁλίσκεται, εἰ σοῦ γʼ ὅδʼ ἁνὴρ οὐδʼ ἐπὶ…
Sophocles, Ajax
-
…σώματʼ εὐνάζει ῥοπή. νόσοις ὁ τλήμων, ὡς ἔοικεν, ἔφθιτο. καὶ τῷ μακρῷ γε συμμετρούμενος χρόνῳ. φεῦ φεῦ, τί δῆτʼ ἄν, ὦ γύναι, σκοποῖτό τις τὴν Πυθόμαντιν ἑστίαν ἢ τοὺς ἄνω κλάζοντας ὄρνεις ,…
Sophocles, Oedipus Tyrannus
-
…εὐνάζει ῥοπή. νόσοις ὁ τλήμων, ὡς ἔοικεν, ἔφθιτο. καὶ τῷ μακρῷ γε συμμετρούμενος χρόνῳ. φεῦ φεῦ, τί δῆτʼ ἄν, ὦ γύναι, σκοποῖτό τις τὴν Πυθόμαντιν ἑστίαν ἢ τοὺς ἄνω κλάζοντας ὄρνεις, ὧν…
Sophocles, Oedipus Tyrannus
-
…. ἰὼ πάτερ σοῦ σῶν τε γενναίων τέκνων. τί δʼ ἐστὶ χρῆμα ; τίς σʼ ἀποστρέφει φόβος ; φεῦ φεῦ. τί τοῦτʼ ἔφευξας ; εἴ τι μὴ φρενῶν στύγος. φόνον δόμοι πνέουσιν αἱματοσταγῆ, καί πῶς ; τόδʼ…
Aeschylus, Agamemnon
-
…Ὀδυσσέως χάριν. ἦ ῥα κελαινώπαν θυμὸν ἐφυβρίζει πολύτλας ἀνήρ, γελᾷ δὲ τοῖσδε μαινομένοις ἄχεσιν πολὺν γέλωτα, φεῦ φεῦ, ξύν τε διπλοῖ βασιλῆς κλύοντες Ἀτρεῖδαι. οἱ δʼ οὖν γελώντων κἀπιχαιρόντων κακοῖς τοῖς τοῦδʼ · ἴσως τοι ,…
Sophocles, Ajax
-
…σημεῖα τῆς σῆς γʼ, ὦ κάκιστʼ, ἀψυχίας. οὔτοι πρὸς ἡμῶν γʼ ὤλετʼ · οὐκ ἐρεῖς τόδε. φεῦ · εἴθʼ ἀνδρὸς ἔλθοις τοῦδέ γʼ ἐς χρείαν ποτέ. μνήστευε πολλάς, ὡς θάνωσι πλείονες. σοὶ τοῦτʼ ὄνειδος…
Euripides, Alcestis
-
…αἰεὶ δαιμόνων παραστατεῖ. νῷν ἦν τὰ πρόσθεν στυγνός · ἡ δὲ νῦν ἴσως πολλῶν ὑπάρξει κῦρος ἡμέρα καλῶν. φεῦ, τῆς ἀνοίας ὥς σʼ ἐποικτίρω πάλαι. τί δʼ ἔστιν ; οὐ πρὸς ἡδονὴν λέγω τάδε ; οὐκ οἶσθʼ…
Sophocles, Electra
-
…Ἠλέκτρα, φρόνει, θνητὸς δʼ Ὀρέστης. ὥστε μὴ λίαν στένε. πᾶσιν γὰρ ἡμῖν τοῦτʼ ὀφείλεται παθεῖν. φεῦ φεῦ. τί λέξω ; ποῖ λόγων ἀμηχανῶν ἔλθω ; κρατεῖν γὰρ οὐκέτι γλώσσης σθένω. τί δʼ ἔσχες ἄλγος…
Sophocles, Electra