ἀρότριος
ἀρότριος, of husbandry
ἀρότρ-ιος, ον,
- of husbandry, epith. of Apollo, Orph. H. 34.3.
1 arador, labrador
βοῦς
• subst. Vit.Aesop.G 129.
2 protector de la labranza epít. de Apolo, Orph.H.34.3, del dios fenicio Dagón, identificado con Zeus, Herenn.Phil.Hist.2.25.
ἀρότριος, ος, ον [ᾰ] qui préside au labour (Phœbus) Orph. H. 33, 3.
ἀρότριος, zum Ackerbau gehörig, bei Orph. H. 34 Beiname des Apollo.