ἀροτριόω
ἀροτρ-ιόω,
- = -ιάω, in Pass., v.l. in LXX Is. 7.25, cf. Ps.-Plu. Fluv. 21.2.
ἀροτριόω-ῶ (seul. fut. pass. -ωθήσεται, et part. pf. pass. ἠροτριωμένην) [ᾰ] labourer, Plut. M. 1161c (part. pf. pass.) ; Spt. Esaï. 7, 25 (fut. pass.).
Étym. ἀρότριος.
ἀροτριόω, pflügen, Plut. fluv.