About
Menu

ἄροτος

ἄροτος, a grain-field

ἄρ-οτος [ᾰ], ὁ,
  • corn-field, οὔτʼ ἄρα ποίμνῃσιν καταΐσχεται οὔτʼ ἀρότοισιν Od. 9.122: metaph., Ἄρη τὸν ἀρότοις θερίζοντα βροτοὺς ἐν ἄλλοις A. Supp. 638 (lyr.).
      • 2 crop, S. OT 270: metaph., seed, τέκνων ὃν ἔτεκες ἄροτον E. Med. 1281 (lyr.); ὅσον εὐσεβίᾳ κρατοῦμεν ἄδικον ἄροτον (cj. Barnes for ἄροτρον) ἀνδρῶν Id. Ion 1095.
      • 3 tillage, ploughing, Hes. Op. 384, 458; ζῆν ἀπʼ ἀρότου live by husbandry, Hdt. 4.46; ἄ. ἱερός ritual ploughing, ceremonial at Athens, Plu. Coniug. 2.144a: pl., Ar. Ra. 1034.
      • 4 metaph., procreation of children, ὁ ἄ. ὁ ἐν γυναικί Pl. Cra. 406b; παίδων ἐπʼ ἀρότῳ γνησίων, in Athen. marriage-contracts, Men. 720, cf. Pk. 436, Luc. Tim. 17; τέκνων ἀρότοισιν E. Hyps.Fr. 1iii 25.
    • II season of tillage, seed-time, Hes. Op. 450, Thphr. HP 8.1.2, Arat. 267, etc.: hence, season, year, τὸν παρελθόντʼ ἄ. S. Tr. 69; δωδέκατος ἄ. ib. 825 (lyr.).

Saved

Recent