ἡμερίς

ἡμερίς, ίδος, fem. of ἥμερος: as Subst., ἡμερίς (sc. ἄμπελος), ἡ,

• the cultivated vine, opp. ἀγριάς, Od. 5.69, Simon. 183, Opp. C. 3.458, Jul. Or. 7.221b, etc.; distd. from ἀμπελίς, Ar. Ach. 997: metaph., ἡ ποιητικὴ ἡ. τῶν Μουσῶν Plu. Aud.poet. 2.15e.
• • • 2 = ἡμερόδρυς, Thphr. HP 3.8.2.

ἡμερίς, ίδος, ἡ, fem. zu ἥμερος, zahm, mild, bes. von Bäumen, die eßbare Früchte tragen, im Ggstz zu den wilden, z.B. vorzugsweise der zahme, veredelte Weinstock, Od. 5.69 ; Ar. Ach. 961 u. Sp., wie Opp. Cyn. 3.458 ; Thall. 4 (IX.220) u. oft in der Anth.; ἡμερίδων βασιλεύς Coluth. 262. Uebertr. sagt Plut. aud. poet. 1 μηδὲ ἡμεῖς τὴν ποιητικὴν ἡμερίδα ἐκκόπτωμεν, der dichterische Weinstock, die edle Dichtkunst.

ἡμερίς

ἡ

[ἥμερος. Cf. κραταιός, κραταιΐς.]

The cultivated vine, the vine Od. 5.69.

ἡμερίς (ἥμερος): cultivated (not wild) vine, Od. 5.69†.

ἡμερίς, ίδος fem. of ἥμερος

• as Subst., ἡμερίς (sc. ἄμπελος), the cultivated vine, opp. to ἀγριάς, Od.: but distinguished from ἀμπελίς by Ar.