ἡμερινός
ἡμερινός, of day
ἡμερ-ινός, ή, όν,
- of day, φῶς Pl. R. 508c; by day, opp. νυκτερινός, πυρετός Hp. Epid. 1.5; ἄγγελος ἡ. day-messenger, X. Cyr. 8.6.18; cf. ἡμεροδρόμος; ἡ. θεωρίαι Plb. 9.14.6; βοηλάται PLond. 3.1177.153 (ii A.D.).
- II ἡ. σῖτα, in Ar. Pax 163 (anap.), is expl. by Sch., θνητά, ἐπίγεια (v.l. ἡμερίων) ; ἰχθύς ἡ. is dub. in Ephipp. 5.2 (anap.).
ἡμερινός, ή, όν [ῐ]
1 du jour, qui se fait pendant le jour, Xén. Cyr. 8, 6, 18 ; Plat. Rsp. 508c ; Pol. 9, 14, 6 ; p. opp. à νυκτερινός, Hpc. Epid. 1, 941 ||
2 quotidien, Ar. Pax 163.
Étym. ἡμέρα.
ἡμερινός, bei Tage, am Tage ; φῶς, Tageslicht, Plat. Rep. V.508c ; ἄγγελος, Tagesbote, Ggstz νυκτερινός, Xen. Cyr. 8.6.18 ; τὰς νυκτερινὰς θεωρίας καὶ τὰς ἡμερινάς Pol. 9.14.6 ; so φυλακή, Tagwache, Plut. u. a.Sp. – Für den Tag bestimmt, täglich, σῖτος, Ar. Pax 163.
• Adv ., Sp.
• Adv ., Sp.
ἡμερινός, ή, όν
ἡμέρα
- of day, Plat.; ἄγγελος ἡμ. a day-messenger, Xen.