ὀπωρικός
ὀπωρικός, of fruit
ὀπωρ-ικός, ή, όν,
- of fruit: in fem. -κή, ἡ, name of a remedy for dysentery, Plin. HN 24.129.
- 2 = ὀπωρινός, Gp. 4.1.14.
ὀπωρικός, ή, όν, de la fin de l’été ou du commencement de l’automne, Geop. 4, 4, 14.
Étym. ὀπώρα.
ὀπωρικός, zur ὀπώρα gehörig, von Obst gemacht, Galen.