ὀπωροπώλης

ὀπωρο-πώλης, ου, ὁ,

• fruiterer, POxy. 980 (iii A. D.), 1133.7 (iv A. D.), Hsch. s.v. ὡραιοπώλης; gen. -πώλη MAMA 3.359 (Corycus); but ὀπωρώνης was the Att. word acc. to Phryn. 181.