ὀπώριμος
ὀπώρ-ιμος,
- = ὀπωρικός, Anon. ap. Suid.
ὀπώριμος, ος, ον, c. le préc. ; ὀπώριμον δένδρον, Anon. (Suid.) arbre qui donne ses fruits à la fin de l’été.
Étym. ὀπώρα.
ὀπώριμος, = ὀπωρικός, Suid.