ὑποβραχεῖν
ὑποβραχεῖν, crack under
ὑποβρᾰχεῖν, aor. 2 inf.,
- crack under, μέγʼ ὑπέβραχε γαῖα Q.S. 10.72.
ὑπο·βραχεῖν [ᾰ] inf. ao. 2 de *ὑπο·βράζω, craquer ou retentir en dessous, Q. Sm. 6, 335 ; 10, 72.
ὑποβραχεῖν, einzeln stehender aor., darunter od. dabei krachen, Qu.Sm. 6.335, 10.72.