ὑποβρύχιος
ὑποβρύχιος, under water
ὑποβρύχιος [ῠχ], ον, also α, ον,
- under water, τὴν δʼ ἄνεμος . . καὶ κῦμα θαλάσσης θῆκαν ὑποβρυχίην h.Hom. 33.12; ὑποβρύχιον . . φέρων (sc. τὸν ἵππον) Hdt. 1.189; ὑ. θάνατοι Cat.Cod.Astr. 2.161: metaph., ἡ Ἑλλὰς ὑ. φερομένη Aristid. Or. 23(42).46.
- II below the surface, ὑποβρύχιαι συμπεριφέρονται Pl. Phdr. 248a; opp. ἐπιπολάζων, Luc. Dips. 3; deep-seated, ἐκπυήσιες Hp. Art. 12; ὑ. πυρετός a hidden fever, one that shows itself by degrees, Id. Epid. 1.25 (so Littré with Gal. 9.560; ἄρχεται μαλακῶς καὶ ὑποβρύχια [Adv.] codd., Kühl.); πυρετοὶ -ιοι Aret. SD 2.9; ὀφθαλμῶν ὑ. πόνος ib. 1.2; πῦρ Id. SA 2.7.
- 2 deep, θάλασσα, βυσσός, Opp. H. 1.49, 5.159.—Cf. βρύχιος, περιβρύχιος.
- III = ὑποβρυχώμενος, of oxen, h.Merc. 116.
ὑπο·βρύχιος, α, ον [ῠ]
I enfoncé sous l’eau, Hh. 33, 12 ; particul. submergé, Hdt. 1, 189 ; Plat. Phædr. 248a ||
II p. ext. :
1 enfoncé (sous le sable, sous la terre, etc.) Luc. Dips. 3 ||
2 enfoncé ou fixé profondément, profond, Hpc. Art. 789, Epid. 1, 963 ; Arét. Caus. m. acut. 2, 7 ; en gén. profond, en parl. de la mer, Opp. H. 1, 49 ; 5, 159 ||
➳ Fém. -ος, Apd. 3, 15, 8, 3.
Étym. ὑ. βρύχω.
ὑποβρύχιος, auch 3 Endgn, wie H.h. 33.12 u. Plat. a.a.O., unter Wasser ; Her. 1.189 ; Plat. Phaedr. 248a ; ὑποβρύχια ἐγένετο τὰ πλοῖα Pol. 1.37.2 ; Sp., wie Luc. Tim. 3 ; übh. in der Tiefe ; unter der Erdoberfläche, Ggstz ἐπιπολάζων, Luc. Dipsad. 3.
ὑποβρύχιος ², etwas brüllend, ist f.l. im H.h. Merc. 116.
ὑποβρύχιος
- under water, Hdt.