ὑποβρυχάομαι
ὑποβρυχάομαι, roar
ὑποβρῡχάομαι,
- roar or bellow a little, Luc. Am. 6, Tryph. 319, etc.; of the breathing of one in a passion, Adam. 2.41.
ὑπο·βρυχάομαι-ῶμαι [ῡχ]
1 gronder sourdement ou un peu, Luc. Am. 6 ; Nonn. D. 43, 316 ; Triphiod. 319 ||
2 respirer profondément, Adam. Physiogn. 2, 27, p. 428.
ὑποβρυχάομαι, [βρῡ], dep. med., ein wenig brüllen, Luc. amor. 6.