About Report a problem

Menu

αἰσχύνη

αἰσχύνη, αἰσχύνη, shame, dishonor; sense of shame

Could not find αἰσχύναις in Logeion dictionaries.

αἰσχύναις feminine dative plural of αἰσχύνη

αἰσχύναις aorist active participle masculine nominative singular, aorist active participle masculine vocative singular, aorist active optative 2nd singular of αἰσχύνω

See αἰσχύναις in Morpho

αἰσχύν-η [ῡ], ἡ,
  • shame, dishonour, ἐς αἰσχύνην φέρει Hdt. 1.10, cf. 3.133; αἰσχύνην φέρει, ἔχει, S. Tr. 66, E. Andr. 244, etc.; αἰ. περιίσταταί με, συμβαίνει μοι, D. 3.8, 18.85; αἰσχύνῃ πίπτειν S. Tr. 597; περιπίπτειν X. HG 7.3.9; αἰσχύνην περιάπτειν τῇ πόλει Pl. Ap. 35a; αἰ. προσβάλλειν τινί Id. Lg. 878c; ἐν αἰ. ποιεῖν τὴν πόλιν D. 18.136; ἡ τῶν πραγμάτων αἰ. 1.27.
      • 2 αἰ. γυναικῶν dishonouring of women, Isoc. 4.114 (pl.), 12.259 (pl.); γράφεσθαί τινα γένους αἰσχύνης for dishonour done to his race, Pl. Lg. 919e.
      • 3 concrete, of a person, αἰ. φίλοις, πάτρᾳ, Thgn. 1272, A. Pers. 774; ἄνθρωπος αἰ. τῆς πόλεως γεγονώς Aeschin. 3.241; of a decree, ib. 105.
    • II shame for an ill deed, personified in A. Th. 409; Αἰσχύνην οὐ νομίσασα θεόν AP 7.450 (Diosc.).
      • 2 like αἰδώς, sense of shame, honour, πᾶσαν αἰ. ἀφείς S. Ph. 120; ἡ γὰρ αἰ. <πάρος> τοῦ ζῆν . . νομίζεται E. Heracl. 200; διʼ αἰσχύνης ἔχειν τι to be ashamed of, Id. IT 683; αἰσχύνην ἔχειν τινός for a thing, S. El. 616; αἰ. ἐπί τινι Pl. Smp. 178d; ὑπέρ τινος D. 4.10; joined with δέος, S. Aj. 1079; with ἔλεος and αἰδώς, Antipho 1.27:—rare in pl., πτήσσουσαν αἰσχύνῃσιν S. Fr. 659.9; ἐν αἰσχύναις ἔχω I hold it a shameful thing, E. Supp. 164.
    • III later = αἰδοῖον, Sch. Ar. Eq. 365; cf. τὴν τοῦ σώματος αἰ. Alcid.ap Arist. Rh. 1406a29.

Saved

Recent