About Report a problem

Menu

γηράσκω

γηράσκω, to grow old, become old

Could not find γεγηράκασιν in Logeion dictionaries.

γεγηράκασιν perfect active indicative 3rd plural of γηράσκω

See γεγηράκασιν in Morpho

γηράσκω, fut. γηράσομαι [ᾱ] Critias 1.5 (and in compds., ἐγ-, κατα-, συγ-, Th. 6.18, Ar. Eq. 1308, E. Fr. 1058); γηράσω Pl. R. 393e: poet. inf. γηρᾱσέμεν Simon. 85.9: aor. ἐγήρᾱσα (κατ-) Hdt. 2.146, Pl. Tht. 202d (also causal, cf. infr. II): acc. fem. part. γηράσασαν (v.l. γηρᾶσαν) Hdt. 7.114: pf. γεγήρᾱκα S. OC 727, etc.:—also γηράω X. Cyr. 4.1.15, Arist. EN 1135b2, Men. 481.14, Plu. 2.911b, part. γηρῶν Epict. Fr. 3: aor. 2 (as if from γήρημι or γήρᾱμι) ἐγήρα Il. 7.148, 17.197, Od. 14.67, (κατ-) Hdt. 6.72; inf. γηράναι [ᾰ] A. Ch. 908 (cum Sch.), S. OC 870 (so EM 230.53, but γηρᾶναι Moer. 115), part. γηράς Il. 17.197, dat. pl. γηράντεσσι Hes. Op. 188, gen. pl. <ὑπερ-> γηράντων dub. in Ael. NA 7.17; also γηρείς, έντος, Xenoph. 9:—Med., γηράσκομαι Hes. Fr. 171:—Pass., (ὑπερ-) γηραθείς Ps.-Callisth. 1.25:—
  • grow old, and in aor. and pf., to be so, κηρύσσων γήρασκε grew old in his office of herald, Il. 17.325, cf. 2.663, etc.; of things, ὄγχνη ἐπʼ ὄγχνῃ γ. Od. 7.120; χρόνος γηράσκων A. Pr. 981; πάλιν γὰρ αὖθις παῖς ὁ γ. ἀνήρ S. Fr. 487; μετὰ τὴν δόσιν γ. χάρις Men. Mon. 347; τὸ τῆσδε χώρας οὐ γεγήρακε σθένος S. OC 727: c. acc. cogn., βίον τοιοῦτον γηράναι ib. 870:—so in Med., Hes. Fr. 171.
    • II causal in aor. 1 ἐγήρᾱσα, bring to old age, ἐγήρασάν με τροφῇ A. Supp. 894; γηράσας πόδα (but perh. acc. cogn.) AP 6.94 (Phil.). (Akin to γέρων, γῆρας.)

Saved

Recent