καταχέω

καταχέω, Il. 6.496 (tm.), al.: aor. 1 κατέχεα, Ep. and Lyr. κατέχευα (v. infr.):—Med., Ep. aor. 1 κατεχεύατο Call. Hec. Fr. 260.11 Pf. [updated ref.]; inf. -χέασθαι Hdt. 1.50:—Pass., pf. κατακέχυμαι Orac. ap. Hdt. 7.140 (tm.): aor. -εχύθην E. Hipp. 854 (lyr.): Ep. aor. Pass. (freq. in tm.) κατέχυτο, κατέχυντο, Il. 20.282, Od. 12.411, h.Ven. 228:—

• pour down upon, pour over, c. dat., κὰδ δέ οἱ ὕδωρ χεῦαν Il. 14.435; so ἥ ῥά οἱ ἀχλὺν θεσπεσίην κατέχευε Od. 7.42; ὄρεος κορυφῇσι Νότος κατέχευεν ὀμίχλην Il. 3.10; τῷ γε χάριν κατέχευενʼ Ἀθήνη Od. 2.12, etc.; σφιν . . πλοῦτον κατέχευε Κρονίων Il. 2.670; μὴ σφῶϊν ἐλεγχείην καταχεύῃ 23.408, cf. Od. 14.38; οἷ . . κατʼ αἶσχος ἔχευε 11.433; ἐμῇ κεφαλῇ κατʼ ὀνείδεα χεῦαν 22.463; νεφέλαν κρατὶ κατέχευας Pi. P. 1.8; ἀντιπάλοις φόνον Epigr. ap. Plu. Marc. 30:—Pass., κὰδ δʼ ἄχος οἱ χύτο ὀφθαλμοῖσι Il. 20.282; κατὰ . . ὀρόφοισιν αἷμα . . κέχυται Orac. ap. Hdt. l.c.; δάκρυσι βλέφαρα-χυθέντα E. l.c.; οἱ -χυθέντες J. BJ 3.7.29:—also Act. c. gen., rarely in Hom., ὅς σφωϊν . . ἔλαιον χαιτάων κατέχευε Il. 23.282, cf. 765: freq. later, καταχέουσι αἷμα τοῦ ἀκινάκεος Hdt. 4.62; κατάχει σὺ τῆς χορδῆς τὸ μέλι Ar. Ach. 1040; ἔτνος τοὐλατῆρος ib. 246; τοῦ δήμου καταχεῖν . . πλουθυγίειαν Id. Eq. 1091; ἵππερόν μου κατέχεεν τῶν χρημάτων Id. Nu. 74, cf. Pl. 790; βλασφημίαν τῶν ἱερῶν κ. Pl. Lg. 800d; also κὰδ δὲ χευάτω μύρον . . κὰτ τὼ στήθεος Alc. 36, cf. Pl. R. 398a:—Med., κατὰ τῶν ἱματίων καταχεόμενοι [ἄκρατον] letting it be poured over . ., Id. Lg. 637e:— Pass., κατὰ τοῖν κόραιν ὕπνου τι καταχεῖται γλυκύ Ar. V. 7.
• • • 2simply, pour, shower down, χιόνα, νιφάδας ἐπὶ χθονί, Od. 19.206, Il. 12.158; ψιάδας κ. ἔραζε 16.459; so κατὰ δʼ ἠέρα πουλὺν ἔχευεν 8.50; κατὰ δʼ ὕπνον ἔχευεν Od. 11.245:—Med., νότος . . χύσιν κατεχεύατο φύλλων Call. l.c.:—Pass., ἴδρως κακχέεται Sapph. 2.13.
    • • b throw, cast down, θύσθλα χαμαὶ κατέχευαν Il. 6.134; κατὰ δʼ ἡνία χεῦεν ἔραζε 17.619; ὅπλα τε πάντα εἰς ἄντλον κατέχυνθʼ Od. 12.411; πέπλον μὲν . . κατέχευεν ἐπʼ οὔδει let the robe fall upon the floor, Il. 5.734; τεῖχος . . εἰς ἅλα πᾶν κ. 7.461:—Med., Pl. Ti. 41d; χαίταν let fall, Call. Cer.
    • 5 c. metaph., κοινολογίας . . ἡδονὴν -χεούσης Phld. D. 3.14.
    • 3 Pass., to be poured over the ground, be there in heaps, ὁ χῶρος, ἐν ᾧ αἱ ἄκανθαι [τῶν ὀφίων] κατακεχύαται Hdt. 2.75; of persons, to be spread, dispersed, Eun. Hist. p.239 D.
  • II cause to flow, run, [χρυσὸν] ἐς πίθους τήξας κ. Hdt. 3.96:—Med., χρυσὸν καταχέασθαι to have it melted down, Id. 1.50.

καταχέω, (χέω), aor. κατέχεα, ep. κατέχευα, darauf herab-, darüber ausgießen ; ἔλαιόν τινι χαιτῶν καταχεῦαι Il. 23.282 ; übertr., χάριν τινί, Anmut über Einen ausgießen, Od.; πλοῦτον, ἐλεγχείην τινί, mit Reichtum, mit Schmach überschütten, Il. 2.670, 23.408, Od. 14.38 ; herabschütten, bes. in reichlicher Fülle, χιόνα, νιφάδας, ψιάδας, 19.206, Il. 12.158, 16.459 ; herabwerfen, θύσθλα 6.134, ὅπλα εἰς ἄντλον κατέχυντο Od. 12.411, τεῖχος εἰς ἅλα, die Mauer ins Meer hinabstürzen, Il. 7.461 ; darüber ausbreiten, ἀχλύν, ὁμίχλην τινί, Od. 7.42, Il. 3.10, vgl. 8.50 ; πέπλον ἐπʼ οὔδει, das Gewand auf die Schwelle niederwallen lassen, 5.734 ; noch sonst oft, auch in tmesi ; νεφέλας κρατί Pind. P. 1.8 ; τέττιξ δενδρέῳ ἐφεζόμενος λιγυρὴν καταχεύετʼ ἀοιδήν, = act., Hes. O. 581 ; μύρον κατὰ τῆς κεφαλῆς καταχέαντες Plat. Rep. III.398a ; ἔτι μείζων κατεχύθη σκοτοδινία Soph. 264c ; – τινός τι, über Einen ausgießen, καί μοι δοκεῖ ἡ θεὸς αὐτὴ τοῦ δήμου καταχεῖν ἀρυταίνῃ πλουθυγίειαν Ar. Eq. 1089 ; Ach. 1129 ; übertr., ἵππερόν μου κατέχεεν τῶν χρημάτων Nub. 74 ; καταχέουσι τὸ αἷμα τοῦ ἀκινάκεος Her. 4.62 ; καταχεῖν δόξαν ἀνθρώπων, das Gerücht über sie verbreiten, Plat. Legg. VII.814d, vgl. 800d ; βλέφαρα δάκρυσι καταχυθέντα Eur. Hipp. 854.
Med. herabfließen lassen, begießen ; καταχεόμενοι τῶν ἱματίων, sich die Kleider begießend, Plat. Legg. I.637e, vgl. Tim. 41d ; auch χαίτην, Callim. Cer. 5.
Bei Her. vom Einschmelzen der Metalle, καταχεάμενος χρυσὸν ἡμιπλίνθια ἐξ αὐτοῦ ἐξήλαυνε Her. 1.50.

†καταχέω

[κατα- 1.]

2 sing. aor. κατέχευας Od. 14.38.

3 sing. -ε Il. 2.670, Il. 3.10, Il. 5.734, Il. 8.385, Il. 12.158, Il. 16.459, Il. 23.282 : Od. 2.12, Od. 6.235, Od. 7.42, Od. 8.19, Od. 17.63.

3 pl. -αν Il. 6.134.

3 sing. subj. καταχεύῃ Il. 23.408 : Od. 19.206.

Infin. καταχεῦαι Il. 7.461.

3 pl. aor. pass. κατέχυντο Od. 12.411.

• • 1

    To pour (a liquid) upon.

    With genit. : ἔλαιον χαιτάων Il. 23.282.

  • 2

    In gen., to shed, let fall : νιφάδας Il. 12.158. Cf. Il. 16.459 : Od. 19.206.

    To shed or spread (mist) Il. 3.10 : Od. 7.42.

  • 3

    To let fall all together or in a mass : θύσθλα Il. 6.134.

    In pass., to fall all together or in a mass : ὅπλα πάντα εἰς ἄντλον κατέχυντο Od. 12.411.

    To let (a robe) fall from one’s person Il. 5.734 = Il. 8.385.

  • 4

    To sweep away in destruction : τεῖχος εἰς ἅλα Il. 7.461.

  • 5

    Fig., to shed, pour, cause to come, bring : πλοῦτον Il. 2.670. Cf. Il. 23.408 : Od. 2.12= Od. 17.63, Od. 6.235, Od. 8.19, Od. 14.38.

καταχέω (ep. aor. -έχευα.)

• 1pour down upon met., c. dat. κελαινῶπιν δʼ ἐπί οἱ νεφέλαν ἀγκύλῳ κρατί, γλεφάρων ἁδὺ κλάιθρον, κατέχευας (sc. φόρμιγξ) P. 1.8

καταχέω , aor. κατέχευα, inf. καταχεῦαι, mid. aor. 3 pl. κατέχυντο: pour down, shower down, shed over (τινί τι); not of fluids only, but variously, of letting fall a garment, Il. 5.734; throwing down wands, Il. 6.134; levelling a wall, Il. 7.461; and often metaph., χάριν, πλοῦτον, ὀνείδεα, Od. 2.12, Il. 2.670, Od. 14.38; mid., ὅπλα εἰς ἄντλον, ‘fell in a heap,’ Od. 12.411.

καταχέω fut. -χεῶ aor1 κατέχεα Epic κατέχευα Pass., 3rd sg. Epic aor2 κατέχυτο Pass., 3rd pl. Epic aor2 κατέχυντο

• • Ito pour down upon, pour over, τί τινι Hom.; also, κατ. τί τινος Hdt., Attic:—Pass., κατὰ ταῖν κόραιν ὕπνου τι καταχεῖται a bit of sleep is poured over the eyes, Ar.
  • • 2to pour or shower down, Hom.: to throw or cast down, Hom.; πέπλον κατέχευεν ἐπʼ οὔδει let the robe fall upon the pavement, Il.
    • 3Pass. to be poured over the ground, lie in heaps, ὁ χῶρος, ἐν ᾧ αἱ ἄκανθαι τῶν ὀφίων κατακεχύαται (Ionic 3rd pl. perf. pass.), Hdt.
  • IIto melt down, χρυσὸν ἐς πίθους Hdt.; and in Mid., χρυσὸν καταχέασθαι to have it melted down, Hdt.
• Bκαταχέυω
• Epic imperf. mid., τέττιξ καταχεύετʼ ἀοιδήν, Hes.